หรับร่างกายที่เปราะบางนี้ ยาบำรุงล้ำค่าเปรียบเสมือนยาพิษ เพราะร่างกายรับไม่ไหว แต่ยาพิษ… กลับจะเป็นยาวิเศษ!”
ในอดีต หลงเฉินคนเก่าถูกวางยา “พิษเจ็ดหนอนตัดชีพจร” พิษชนิดนี้มีคุณสมบัติเย็นจัดและเหนียวหนืด มันเกาะกินเส้นลมปราณจนอุดตันแข็งดั่งหินผา หากใช้วิธีทะลวงลมปราณแบบปกติ เส้นลมปราณที่เปราะบางของเขาคงจะแตกสลายและตายในทันที
วิธีเดียวที่จะทำลายพิษนี้ได้ คือการใช้ “พิษล้างพิษ”
หลงเฉินกวาดสมุนไพรพิษทั้งหมดมากองรวมกันบนโต๊ะ เขาไม่มีเตาหลอมยา ไม่มีไฟวิเศษ มีเพียงกระถางธูปดินเผาเก่าๆ ใบหนึ่ง เขาเทน้ำเปล่าลงไปในกระถางธูป โยนสมุนไพรพิษทั้งห้าชนิดลงไป จากนั้นจึงกัดปลายนิ้วตนเอง หยดเลือดสดๆ ลงไปสามหยดเพื่อเป็นตัวกระตุ้นฤทธิ์ยา
“ด้วยระดับพลังตอนนี้ ข้ายังเรียกไฟปราณออกมาไม่ได้… แต่แค่วิธีสกัดเย็นก็น่าจะเพียงพอ”
หลงเฉินหลับตาลง วางมือทาบที่ข้างกระถางธูป ใช้สมาธิรวบรวมพลังวิญญาณอันน้อยนิดที่หลงเหลือมาจากชาติก่อน กระตุ้นให้สมุนไพรภายในกระถางทำปฏิกิริยากัน น้ำในกระถางเริ่มเปลี่ยนสี จากใสสะอาดกลายเป็นสีม่วงคล้ำ และสุดท้ายกลายเป็นสีดำสนิทราวกับน้ำหมึก ส่งกลิ่นเหม็นฉุนกึกจนแสบจมูก
หากเป็นหมอยาทั่วไปมาเห็นคง
