ตอนที่ 1: จักรพรรดิโอสถคืนชีพ
ความเจ็บปวด…
ความรู้สึกแรกที่แล่นพล่านไปทั่วร่างไม่ใช่ความว่างเปล่าของความตาย แต่เป็นความเจ็บปวดราวกับกระดูกทุกชิ้นกำลังถูกบดขยี้ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งแตะจมูก ผสมปนเปกับกลิ่นอับชื้นของราและไม้ผุๆ
“ข้า… ยังไม่ตาย?”
เสียงแหบแห้งดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอที่แห้งผาก ชายหนุ่มบนเตียงไม้เก่าคร่ำครึพยายามลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าพร่ามัว ก่อนจะค่อยๆ ปรับโฟกัสจนเห็นเพดานห้องที่เต็มไปด้วยหยากไย่ แสงจันทร์สลัวส่องลอดหน้าต่างบานเกร็ดที่หักพังเข้ามา ทำให้เห็นสภาพห้องที่ซอมซ่อราวกับรังหนู
ความทรงจำสองสายพุ่งเข้าปะทะกันในสมองราวกับคลื่นยักษ์
ภาพแรก... คือตัวเขา “จักรพรรดิโอสถคลั่ง” ผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกหล้า ผู้เชี่ยวชาญการใช้พิษและโอสถที่ทั่วทั้งแดนเซียนต่างหวาดกลัว เขาถูกสหายรักและหญิงงามที่ไว้ใจที่สุดหักหลัง เพียงเพื่อแย่งชิง “ไข่มังกรบรรพกาล” ที่เขาค้นพบ เขาจำได้แม่นถึงวินาทีที่ระเบิดร่างและวิญญาณเพื่อลากพวกมันลงนรกไปพร้อมกัน
ภาพที่สอง… คือเด็กหนุ่มนามว่า “หลงเฉิน” นายน้อยขยะแห่งตระกูลหลง เมืองหมอกเมฆา เด็กหนุ่มผู้มีร่างกายอ่อนแอ ไร้พรสวรรค์ ถูกรังแกเย้ยหยันมาตลอดชีวิต และล่าส