ุด… ถูก “หวังอี้” สมุนรับใช้ของตระกูลจ้าวคู่ปรับ ซ้อมจนปางตายเพียงเพราะเขาบังเอิญไปสบตาคุณหนูตระกูลจ้าว
“หึ… หึหึหึ…”
เสียงหัวเราะต่ำๆ ดังขึ้นในลำคอ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งที่ดังก้องไปทั่วห้องมืด
“สวรรค์… เจ้าช่างเล่นตลกกับข้ายิ่งนัก! ให้ข้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ต้องมาอยู่ในร่างของขยะเปียกเช่นนี้หรือ? แต่ก็ดี! ในเมื่อเจ้ายอมปล่อยให้ข้ารอด ข้าก็จะทำให้สามโลกนี้ต้องสั่นสะเทือนอีกครั้ง!”
หลงเฉินพยายามยันกายลุกขึ้นนั่ง แต่ความเจ็บปวดที่ซี่โครงด้านขวาทำให้เขาต้องสูดปาก แขนขาหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว
“ร่างกายนี้… มันแย่ยิ่งกว่าขยะเสียอีก”
เขาหลับตาลง เริ่มใช้จิตสัมผัสตรวจสอบสภาพร่างกายภายใน นี่คือสัญชาตญาณของจักรพรรดิโอสถ เพียงแค่ชั่วอึดใจ คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันแน่น
กระดูกซี่โครงหักสามซี่ อวัยวะภายในบอบช้ำอย่างหนักจากการถูกทุบตีด้วยพลังปราณ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เลวร้ายที่สุด
สิ่งที่หลงเฉินค้นพบ ลึกลงไปในเส้นลมปราณที่ตีบตัน คือกลุ่มก้อนสีดำจางๆ ที่เกาะกินอยู่ตามจุดชีพจรสำคัญ มันไม่ใช่โรคภัยไข้เจ็บตามธรรมชาติ แต่มันคือ “พิษเจ็ดหนอนตัดชีพจร”
พิษชนิดนี้ไร้สี ไร้กลิ่น มันจะไม่
