ทีละชื่อ น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยจิตสังหารที่รุนแรงจนทำให้อุณหภูมิในห้องลดต่ำลง
“พวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าเป็นพยัคฆ์ในเมืองนี้งั้นรึ? ในสายตาของข้า หลงเฉินผู้นี้… พวกเจ้ามันก็แค่ฝูงมดปลวกที่ข้าจะบี้ให้ตายเมื่อไหร่ก็ได้”
ทันใดนั้น ความเจ็บปวดจี๊ดขึ้นมาที่ศีรษะอีกครั้ง พร้อมกับความรู้ของวิชาหนึ่งที่ฝังแน่นอยู่ในจิตวิญญาณของเขาตั้งแต่ชาติก่อน วิชาที่เขาค้นพบในโบราณสถานพร้อมกับไข่มังกร วิชาที่เป็นต้นเหตุให้เขาต้องตาย
“เคล็ดวิชามังกรอสูรกลืนโลหิต”
วิชามารที่แหกกฎสวรรค์ มันไม่ได้บำเพ็ญเพียรด้วยการดูดซับพลังฟ้าดินอันบริสุทธิ์เหมือนวิชาทั่วไป แต่เป็นการ “ช่วงชิง” เลือดเนื้อและพลังชีวิตของศัตรูมาหลอมรวมเป็นพลังของตน เปลี่ยนร่างกายมนุษย์ให้กลายเป็นกายาแห่งมังกรอสูรผู้เป็นอมตะ
“ในชาติก่อน ข้าหมกมุ่นอยู่แต่กับการปรุงยาจนละเลยวรยุทธ์ ทำให้ถูกคนทรยศสังหาร... ชาตินี้ ข้าจะเดินบนเส้นทางแห่งโลหิต ข้าจะเป็นทั้งจักรพรรดิโอสถและราชันย์แห่งการฆ่าฟัน!”
หลงเฉินฝืนความเจ็บปวด ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแม้ขาจะสั่นเทา เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปดูดวงจันทร์สีนวล
“หลงเฉินคนเก่า เจ้าตายไปแล้ว ความอ่อนแอ ความ
