่เหลียงเวย
แม่ทัพอสูร ผู้นำทัพอันดับแรกในสี่กองพันล้าเลิศของเผ่าปิศาจกองทัพแตรศึกแห่งราชัน
นางมองดูฝ่ายทัพปิศาจที่พรั่งพร้อมไปด้วยยอดแม่ทัพนามกระเดื่องส่วนฝ่ายนางมีเพียงนางผู้เดียว มู่ซีฝืนยิ้มขื่น หากเผ่าปิศาจเปิดฉากรุกรานเผ่าอสูรจริง เกรงว่าเผ่าอสูรไม่มีปัญญาต้านรับเอาไว้ได้
หรือว่าการกระทำของหมิงเยวี่ยเยี่ยต้าเหรินในหลายปีมานี้ ผิดพลาดไปแล้วจริง ๆ?
ความคิดเหลวไหลผุดขึ้นในใจนางโดยพลันมู่ซีรีบสลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไปอย่างรวดเร็ว
เหลียงเวยรับรู้ถึงสายตาของมู่ซี แต่มันไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
อันม่อพยักหน้าให้สัญญาณแก่เหลียงเวย “เริ่มได้แล้ว” กล่าวได้ว่าอันม่อนับถือเลื่อมใสเหลียงเวยเป็นอย่างยิ่ง มันไม่ทราบว่าราชารับตัวเหลียงเวยได้อย่างไร เมื่อมีโอกาสสนทนากันในยามว่าง พวกมันต่างบอกเล่าประสบการณ์ในอดีตของตนเอง อันม่อพลันพบว่ายากจะเข้าใจได้ ยอดแม่ทัพอันโดดเด่นเช่นเหลียงเวยกลับไม่มีที่ให้ยืนหยัดในเผ่าพันธุ์ของตนเองหรือว่าเผ่าอสูรมียอดแม่ทัพฝีมือเลิศล้ามากมายเกินไป?
ชาวปิศาจมีฝีมือในการบุกโจมตี ถนัดจัดเจนในการสู้รบอันดุเดือดรุนแรง ในบรรดาสี่ยอดแม่ทัพ ไม่มีผู้ใดเก่งกาจกว่าเหลียงเวย ด้วยเหตุนี้เองเหลียงเวยรับหน้าที่กำหนดกลยุทธ์ อีกสามแม่ทัพเป็นผู้ช่วยของมัน
เหลียงเวยเข้าใจสัญญาณของอันม่อ ไม่กล่าวเยิ่นเย้อมากความ มุ่งเข้าตรงประเด็นทันที “ในครั้งนี้ แผนการของเราคือโจมตีจากที่นี่”
มือของมันชี
