เหล่าระดับสูงของเผ่าปิศาจกำลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือด
การตีโต้ของหลินเชียนสร้างความตื่นตระหนกให้แก่เผ่าอสูรทั้งหมดเมื่อนึกถึงทะเลมนุษย์ที่เต็มไปด้วยผู้คนนับร้อยหมื่น บันดาลให้เกิดความรู้สึกไร้กำลังนัก
เว้นเสียแต่ว่าตอบโต้ด้วยวิธีการเดียวกัน นอกจากนั้นแล้วไม่มีหนทางอื่นอีก
ในศึกชี้ชะตาระหว่างคุนหลุนและม่ออวิ๋นไห่ เผ่าอสูรเห็นพ้องต้องกันว่าคุนหลุนเป็นฝ่ายมีเปรียบกว่า ในจุดนี้ความเป็นน้าหนึ่งใจเดียวกันอย่างแน่นแฟ้นของคุนหลุนสำแดงอานุภาพอย่างเต็มที่ ส่วนทางด้านม่ออวิ๋นไห่ผลกระทบจากการหายสาบสูญกว่าสิบปีของจั่วม่อ ซึ่งปกติไม่อาจมองเห็นได้ แต่ยามนี้กลายเป็นจุดบอดที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยง
และสำหรับเผ่าปิศาจ อดีตสหายศึกตามธรรมชาติของชาวอสูร
ในเวลานี้พวกมันเริ่มกดดันเผ่าอสูร
เสียงโต้เถียงอย่างดุเดือดดังก้องไปทั่วห้องประชุม หมิงเยวี่ยเยี่ยนั่งอยู่ในตำแหน่งประมุขภายในห้อง สองตาหลับพริ้มราวกับว่ากำลังพักผ่อนหย่อนใจ ข้างกายนางเป็นฟงซิ่นจื่อและโหยวฉินเลี่ย ยืนอารักขาอยู่สองฟากข้าง
เผ่าอสูรยามนี้อยู่ในสภาพอ่อนแอ ที่ย่าแย่ยิ่งกว่านั้นคือพวกมันไม่มีปรมาจารย์เทพยุทธ์
มู่ซีและปิงหลันสองยอดแม่ทัพต่อให้ร้ายกาจกว่านี้ ยังไม่มีหนทางแก้ไขเรื่องนี้ได้ ในยุคสมัยปัจจุบัน เทพยุทธ์ยังคงอยู่ในสถานะไร้เทียมทาน
ทันใดนั้นเอง สุ้มเสียงหนึ่งทะลุกลางปล้องโดยไม่มีวี่แววล่วงหน้ากลบกลืนสรรพเสียงโต้เถียงทั้งมวล
“ท่านทั้งหลาย
