หลายวันมานี้มันฆ่าคนไปมากมายเท่าใด แม้แต่ตัวมันเองก็ไม่อาจนับได้แล้ว เซียนกระบี่คุนหลุนพากันโถมเข้าหามันอย่างปราศจากความกลัวเกรง มีจำนวนมากมายมหาศาลราวกับกระแสน้าหลาก
พลังฝีมือของพวกมันไม่ควรค่าแก่การเอ่ยถึง แต่ความมุ่งมั่นจนแทบจะกลายเป็นคลุ้มคลั่งของพวกมัน ทำให้แม้แต่เหวยเสิ้งยังต้องสะท้านใจ
แต่ก็เพียงเท่านั้น พวกมันทำได้เพียงแค่เพิ่มจำนวนคนตายเท่านั้น
ใจกระบี่ของเหวยเสิ้งแกร่งกร้าวมั่นคงดุจหินผา คำสาบานกระบี่เมื่อครั้งกระโน้นดังก้องอยู่ในใจมัน ระหว่างมันกับคุนหลุน ไม่ตายไม่เลิกรา นี่คือหนี้แค้นที่ไม่ยินยอมอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน!
เพื่อที่จะหยุดยั้งมัน คุนหลุนทำลายค่ายกลเคลื่อนย้ายที่อยู่ระหว่างทางจนหมดสิ้น แต่นี่ไม่ได้ส่งผลอันใดต่อเหวยเสิ้ง ปรมาจารย์เทพยุทธ์เช่นมัน สามารถท่องทะยานไปในห้วงมิติความว่างเปล่าอย่างอิสระ
รอจนเทือกเขาคุนหลุนปรากฏขึ้นในครรลองสายตา ความยิ่งใหญ่ไพศาลและโอ่อ่าสง่างามของเทือกเขาอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดินเทือกนี้แม้แต่เหวยเสิ้งยังอดครั่นคร้ามยำเกรงไม่ได้
เห็นยอดเขานับหมื่นพุ่งทะยานเสียดฟ้า ราวกับป่ากระบี่ยืดขยายอย่างไร้ที่สิ้นสุด ยอดเขาแต่ละลูกประดุจกระบี่บินเล่มหนึ่ง มีรูปร่างเค้าโครงและรัศมีกลิ่นอายที่ผิดแผกแตกต่างกันไป บ้างสูงชัน บ้างกว้างใหญ่กระการตา บ้างปกคุลมด้วยหิมะน้าแข็งหมื่นปี หรือมีลำธารหินหลอมเหลวไหลลงมา แม้แต่เหวยเสิ้งผู้ท่องทะยานผ่านสถานที่มากมาย ยังเพิ
