รองแดนปิศาจทั้งมวล กลับเจาะจงเรียกหานางเข้าพบอย่างกะทันหัน เสียกงจู่ไม่อาจคาดคะเนได้ ว่าสิ่งที่รอนางอยู่เป็นโชควาสนาหรือชะตากรรมอันเลวร้ายกันแน่
“กงจู่เชิญเข้า องค์ราชารอท่านอยู่ด้านใน” แม่ทัพชั้นสูงผู้หนึ่งให้การต้อนรับเสียกงจู่อย่างสุภาพเรียบร้อย
อันม่อต้องออกไปบัญชาการการสู้รบกับวิหารเทพปิศาจ ดังนั้นคัดเลือกองครักษ์ส่วนตัวหลายคนให้ทำหน้าที่รับใช้ข้างกายองค์ราชา
คนเหล่านี้ล้วนติดตามอันม่อมานานปี ทั้งยังเข้าร่วมในระหว่างเจ็ดวันแห่งปาฏิหาริย์ ด้านความจงรักภักดีไม่มีปัญหา ความงามของเสียกงจู่ ทำให้แม่ทัพหนุ่มผู้นั้นถึงกับตะลึงลานกับไปชั่วขณะ …องค์ราชาชมชอบนางงามเช่นนี้หรือ?
เสียกงจู่ปลุกปลอบกำลังขวัญ เดินเข้าไปในห้องโถงใหญ่อย่างระมัดระวัง
บุรุษผมขาวผู้หนึ่งคล้ายกำลังทอดตามองไปในที่ห่างไกล เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหวของเสียกงจู่ก็หันกลับมามองทันที
“ไม่พบกันนานแล้ว” สุ้มเสียงทักทายแฝงแววยินดี ประกายตานุ่มนวลลง
เสียกงจู่พบเห็นใบหน้าที่ทั้งคุ้นตา ทั้งแปลกหน้าอยู่บ้าง พลันนิ่งขึงตะลึงงันอยู่กับที่ เนิ่นนานยังไม่รู้สึกตัว
จากนั้นน้าตาสองสายหลั่งรินลงโดยไม่อาจระงับยับยั้ง
กงเหยี่ยเสี่ยวหรงนำกองทัพของมันซ่อนตัวอย่างระมัดระวัง
กำลังพลของมันในยามนี้หลงเหลือเพียงหนึ่งพันเท่านั้น แต่ไพร่พันทั้งหนึ่งพันล้วนพร้อมใจกันติดตามมันเข้าสู่สนามรบอีกครั้ง ทุกผู้คนทราบแน่แก่ใจ เทียนหวนจบสิ้นไปแล้ว แต่ไม่มีผ
