ยพยักหน้า “กระบวนท่าของหลีเซียนเอ๋อร์นี้รวบรัดหมดจดยิ่ง ม่ออวิ๋นไห่ได้แต่ต้องยอมรับข้อเสนอของนาง คุนหลุนก็มิอาจถอนกำลังล่าถอย ได้แต่จำใจเปิดฉากสู้รบอย่างเต็มรูปแบบ”
จากนั้นนางยิ้มละไม “ยักษ์ใหญ่ทั้งสองเมื่อเริ่มรบราฆ่าฟันกัน เกรงว่าคงไม่จบสิ้นลงง่าย ๆ เราจะใช้โอกาสนี้พักผ่อนสะสมกำลัง รอจนทั้งสองฝ่ายล้วนรับบาดเจ็บบอบช้า จะถึงเวลาที่เผ่าอสูรของข้าได้ผงาดขึ้นมาแล้ว!”
เผ่าอสูรที่เพิ่งจะฟื้นกำลังเล็กน้อยหลังจากสงครามกวาดล้างตลอดสิบปี ย่อมไม่อาจขยับเคลื่อนไหว ในความขัดแย้งภายในตลอดช่วงสิบปีมานี้ เผ่าอสูรสูญเสียขุมกำลังความเข้มแข็งไปมากมายเท่าใด เกรงว่าไม่มีผู้ใดทราบกระจ่างไปกว่าหมิงเยวี่ยเยี่ยอีก ในสายตาของนาง การสู้รบภายในของแดนซิวเจ่อและแดนปิศาจ เป็นสวรรค์ประทานพรให้แก่เผ่าอสูรของนาง ให้เผ่าอสูรได้มีเวลาฟื้นฟูกำลัง
“ต้าเหรินปราดเปรื่องยิ่ง!” โหยวฉินเลี่ยกล่าวด้วยสีหน้ายอมรับนับถือ
หากแต่ในใจมัน กำลังหัวร่อเย้ยหยันอย่างเย็นชา
มันรู้จักผูดี แม้ว่าผูไม่ได้กล่าวออกมา แต่มันสามารถดูออกว่าผูจะต้องมีกระบวนท่าตามหลังอย่างแน่นอน!
โหยวฉินเลี่ยเฉลียวฉลาดยิ่ง อีกทั้งมันยังทำงานอยู่ในแวดวงการข่าวมานานปี มีฝีมือในการสืบค้นความจริงจากเบาะแสร่องรอยแม้เพียงเล็กน้อย เหลียงเวยจู่ ๆ ปรากฏตัวขึ้นใต้ร่มธงของหมิงอ๋อง เมื่อนึกถึงน้าเสียงเชื่อมั่นของผู การหวนกลับไปยังม่ออวิ๋นไห่ของพวกเหวยเสิ้ง และการกลับมาที่ล