ู้ใดเคยฉุกคิดหรือไม่ กองพันบาปเคราะห์ของเปี๋ยหานกลับเป็นหนึ่งในกองทัพไร้พ่าย ที่ต่อให้ทอดตาทั่วหล้ายังมีอยู่เพียงหยิบมือเดียว
คนทั้งสองเป็นยอดแม่ทัพด้วยกันทั้งคู่ แต่สิ่งที่พวกมันประสบพบเจอในชีวิตกลับผิดแผกแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แม่นางน้อยกงซุนแม้มีชาติกำเนิดต่าต้อย แต่ในวิถีทางแห่งแม่ทัพบัญชาการศึกของมัน อาจเรียกได้ว่าเป็นเส้นทางที่สะดวกราบรื่นไม่น้อย กระทั่งในยามที่มันทะยานขึ้นสู่ทำเนียบยอดแม่ทัพ การตีค่ากงซุนชาของทุกคน แทบจะเห็นพ้องต้องกันอย่างน่าประหลาด นี่คือแม่ทัพบัญชาการศึกที่ไร้ผู้ทัดเทียม มันมีพลังสู้รบกล้าแข็ง มีสายตาเชิงกลยุทธ์อันน่าอัศจรรย์ และที่น่ากลัวยิ่งกว่าก็คือ กงซุนชาไม่มีจุดอ่อนที่ชัดเจน
ส่วนเปี๋ยหานเคยถูกคาดหวังในฐานะอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่ทัดเทียมกับเจียงเจ๋อ แต่กลับถูกฝังไว้ในวัดเสวียนคงนานหลายปี จากนั้นมันทรยศต่อวัดเสวียนคง กลับคืนสู่ดินแดนร้อยเถื่อนอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอน แต่ทางตระกูลกลับไม่ต้อนรับมัน มันต้องเผชิญกับการดูถูกเหยียดหยาม ต้องแบกรับเสียงเยาะเย้ยถากถาง กระทั่งไม่มีปัญญากำจัดอาคมหวงห้ามที่ฝังอยู่ภายในร่าง ไม่มีผู้ใดยินดียื่นมือเข้าช่วยเหลือมัน
ถึงยามนี้ คนเหล่านั้นเกรงว่ากำลังสำนึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ครั้งหนึ่งบุรุษที่จะกลายเป็นยอดแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่เคยยืนอยู่ตรงหน้าพวกมัน… …
โชคยังดีที่เปี๋ยหานพบพานจั่วม่อ จึงมีโอกาสสำแดงฝีมืออันแกร่งกล้าเกรียงไกรให้
