ให้แก่มันไม่น้อย กองทัพที่ประสบความเสียหายยับเยินถึงขั้นนี้ อาจเรียกได้ว่าแทบจะจบสิ้นแล้ว แต่ใบหน้าของคนเหล่านั้นทำให้มันต้องหยุดชะงักไปชั่วครู่ ใบหน้าเหล่านั้นแม้เต็มไปด้วยความโศกศัลย์รันทด แต่ยังคงทอประกายเคียดแค้นชิงชัง เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้อันรุนแรง
เปี๋ยหานผงกศีรษะในใจ กองทัพนี้ยังไม่จบสิ้น
รอจนเปี๋ยหานเห็นสีหน้าสงบราบเรียบของกงเหยี่ยเสี่ยวหรง ยิ่งยืนยันข้อสรุปของมันในตอนแรก แม่ทัพหนุ่มผู้นี้แม้มีสภาพอ่อนล้าและเปราะบางดุจตะเกียงใกล้สิ้นแสง แต่ดวงตากลับลุกโชนด้วยประกายเด็ดเดี่ยวแน่วแน่
“ที่นี่ฝากไว้กับเรา เจ้าไปพักเถอะ”
เปี๋ยหานสุ้มเสียงแฝงไว้ด้วยความนับถือเลื่อมใส นี่ไม่เกี่ยวข้องกับระดับความเก่งกล้าสามารถ แต่จิตวิญญาณการต่อสู้นี้ และความเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่นชนิดที่แม้อยู่ในสภาพเสียเปรียบจนแทบจะสิ้นหนทาง ยังสามารถแว้งกัดใส่ศัตรูคำหนึ่ง บีบบังคับให้ข้าศึกถอยร่นไปชั่วคราว ไยมิใช่ควรค่าแก่การนับถือเลื่อมใส
“ทราบแล้ว” กงเหยี่ยเสี่ยวหรงมองดูเปี๋ยหาน ในใจไม่ทราบเป็นรสชาติใด อาจบางทีเป็นความเศร้าเสียดาย เทียนหวนเสื่อมทรุดลงและดับสูญไป ม่ออวิ๋นไห่เจิดจรัสดุจอาทิตย์ที่กลางหาว ความเปลี่ยนแปลงในชีวิตช่างชวนให้ผู้คนทอดถอนปลงอนิจจังนัก โดนเฉพาะผู้ที่เคยเป็นแกนหลักของเทียนหวนยิ่งมีความรู้สึกลึกล้าเป็นพิเศษ
เปี๋ยหานคล้ายหยั่งทราบความคิดของกงเหยี่ยเสี่ยวหรง กล่าวว่า“อาวุธยุทโธปกรณ์และเส
