่าจะได้รับการปูนบำเหน็จใหญ่โตไปชั่วลูกชั่วหลานก็มิปาน
แต่ละคนตะโกนใส่กัน หน้าแดงคอพอง น้าลายกระเซ็นเป็นฟูฝอยบ้างชี้หน้าด่าทอผู้อื่น หลายคนมีทีท่าราวกับจะถลกแขนเสื้อ เพื่อลงมือต่อยตีกันในบัดดล
อันม่อขมวดคิ้ว ตวาดเสียงเย็นชา “พวกเจ้ากำลังอยู่เบื้องพระพักตร์องค์ราชา!”
สุ้มเสียงของมันไม่ดังนัก แต่ทั่วทั้งห้องโถงพลันเงียบกริบลงทันที
ศักดิ์ฐานะของอันม่อเดิมทีก็สูงส่งเหนือผู้ใดอยู่แล้ว บัดนี้มันยังเป็นขุนนางจงรักที่ได้รับความไว้วางใจจากองค์ราชาอย่างลึกซึ้ง ทั่วแผ่นดินแห่งความมืด มันเพียงยืนอยู่ใต้ราชาผู้เดียวเท่านั้น
“ดูเหมือนว่าทุกคนจะมีความสนใจกันไม่น้อย”
จั่วม่อที่บนบัลลังก์กวาดตามองผู้คนเบื้องล่างอย่างยิ้มแย้ม พยักหน้าพลางกล่าว “เช่นนั้นให้อันม่อจัดการเรื่องนี้เถอะ เหลียงเวย เจ้าคอยช่วยเหลืออันม่ออีกแรงหนึ่ง”
อันม่อมีกำลังความสามารถ มีอำนาจบารมี ทั้งยังมีประสบการณ์โชกโชน ที่ยิ่งไปกว่านั้น คือมันจงรักภักดีมากกว่าชีวิตของตนเสียอีก นับเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
“น้อมรับบัญชา!” อันม่อก้มศีรษะรับคำ
“น้อมรับบัญชา!” เหลียงเวยตอบสนองทันทีเช่นกัน
จั่วม่อไม่ได้เข้าไปกำกับดูแลโดยตรง มันไม่รู้จักคนเหล่านี้แม้แต่น้อยทั้งไม่ล่วงรู้เส้นสนกลในของขุมกำลังใดทั้งสิ้น มิสู้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของอันม่อจะดีกว่า ในด้านความเข้มแข็งของขุมกำลัง ดินแดนแห่งความมืดเหนือล้ากว่าดินแดนร้อยเถื่อนโดยไร้ข้อกังขา ตราบเท่าท
