สวรรค์ชั้นฟ้าล้วนสดับฟัง
“… …ขอสวดภาวนาเพื่อสันติสุข… …”
เสาลำแสงหกต้นพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า จากหกตำแหน่งทั่วทั้งดินแดนแห่งความมืด จากนั้นจางหายไป
ห้องโถงใหญ่แห่งนั้น หลงเหลือเพียงความว่างเปล่าชั่วนิรันดร์
จั่วม่อเงยหน้าขึ้นโดยพลัน
มันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสภาวะของซือ
“… …ขอสวดภาวนาเพื่อสันติสุข… …”
ประโยคนี้คล้ายกระซิบอยู่ริมหูของจั่วม่อ แต่เพียงชั่ววิบตา กลิ่นอายสภาวะของซือก็หายไป
ทันใดนั้นเอง จุดแสงขนาดเท่าเมล็ดข้าวจุดหนึ่งตกกระทบใบหน้าของจั่วม่อ ให้ความรู้สึกเย็นสบาย ที่น่าประหลาดคือละอองแสงจุดนี้เปี่ยมล้นไปด้วยพลังเทพอันบริสุทธิ์
จุดละอองแสงนับไม่ถ้วนพร่างพรมลงมาจากฟากฟ้า ดูราวกับภาพหิมะโปรยปรายอันงดงาม
ในฝูงชนมีบางคนร้องอุทาน “ละอองแสงนี้สามารถช่วยเพิ่มพูนพลังเทพ!”
ผู้คนแตกฮือในบัดดล แต่ละคนทะยานร่างขึ้นกลางอากาศ ไล่ตามจุดละอองแสงจุดแล้วจุดเล่าอย่างลิงโลด
ในเวลาเดียวกัน ละอองแสงอันเปี่ยมด้วยความเมตตาการุณย์ ดุจหิมะโปรยปรายลงมาทั่วทุกอาณาจักรในดินแดนแห่งความมืด
จั่วม่อโศกสลดหดหู่สุดระงับ มันเดิมทีเตรียมใจต่อการลาโลกของซือไว้แล้ว แต่เมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ ยังคงไม่อาจสะกดกลั้นความโศกเศร้าอาลัยได้
สำหรับจั่วม่อ ซือคือตัวตนหนึ่งเดียวที่ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือน คนผู้นี้มีพลังฝีมือไร้เทียนทาน ในบรรดายอดยุทธ์ขั้นสุดยอดทั้งหมดที่จั่วม่อเคยพบพาน นับซือยืนอยู่ลำดับแรกอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ยอดย
