ามคิดจิตใจเลื่อนลอยไปชั่วขณะ
“ข้าอนุญาตให้เจ้าใช้นามของดินแดนแห่งความมืดตั้งแต่เมื่อใด?”
สุ้มเสียงยังคงเย็นเยียบเฉื่อยชา ราวกับกำลังเอ่ยถึงเรื่องดินฟ้าอากาศทั่วไป ทว่ากลิ่นอายสภาวะเย่อหยิ่งอหังการที่แผ่ซ่านออกมาจากร่าง ราวกับลมหนาวอันเย็นเยียบเสียดกระดูก กวาดซัดเข้าไปในจิตใจผู้คนตรง ๆ!
“เจ้าเข้าใจว่าตัวเองเป็นใคร!”
ทันใดนั้น เสียงตวาดสนั่นหวั่นไหวดังกึกก้องออกมาจากกองทัพสามแสน เห็นเงาร่างเกรี้ยวกราดดุดันประดุจสัตว์ร้ายโถมออกมาจากแถวทัพพุ่งลิ่วเข้าหาจั่วม่อที่บนท้องฟ้าราวกับอัสนีบาตฟาดทลาย!
พลังสภาวะสุดแกร่งกร้าว โหมซัดไปยังจั่วม่อราวกับคลื่นพิโรธ!
เซี่ยโหวจือ!
คนผู้นี้เป็นหนึ่งในขุนพลของไห่ซินปิง ทั้งยังเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในสี่ขุนพลแห่งวังที่ราบน้าแข็งแดนเหนือ! ในบรรดาขุนพลสังกัดวังที่ราบน้าแข็งแดนเหนือ เซี่ยโหวจือนับว่าผิดปรกติอย่างสุดขั้ว คนผู้หนึ่งเมื่อบรรลุถึงความแข็งแกร่งระดับหนึ่ง น้อยคนนักที่จะต่อกรกับมันได้ คนผู้นี้ทั้งไม่รู้จักนำทัพ อย่าว่าแต่เรื่องแผนอุบายพิชัยยุทธ์อันใด เซี่ยโหวจือกระทั่งกระบวนทัพยังไม่เข้าใจ
มันเอาแต่หมกมุ่นอยู่กับความแข็งแกร่งของตัวเอง แต่เนื่องเพราะเหตุนี้เอง พลังฝีมือของมันจึงกล้าแข็งยิ่ง ในวังที่ราบน้าแข็งแดนเหนือเพียงเป็นรองจากไห่ซินปิงเท่านั้น
คนผู้นี้อารมณ์วู่วามปานเปลวเพลิง ไม่เคยกลัวฟ้ากลัวดิน วาจาเย่อหยิ่งโอหังของจั่วม่อทำให้มันระเบิดอาร
