นอกจากตายเปล่า ไม่ต่างจากสุนัขข้างถนน
รอบกายนาง เหล่าขุนพลแห่งวังที่ราบน้าแข็งแดนเหนือล้วนใบหน้าซีดขาวราวคนตาย
พวกมันทราบแน่แก่ใจ ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว
แต่ละคนโยนศาสตรามารในมือทิ้งไปอย่างเงียบ ๆ ไม่มีผู้ใดสามารถหยุดยั้งคนผู้นี้ได้ มันเพียงลำพังสามารถเข่นฆ่าสังหารทั้งสามแสนคนด้วยตัวคนเดียว มันสามารถทำลายได้แม้แต่อาณาจักร
นั่นคือเทพยุทธ์
แต่ไม่ทราบเพราะเหตุใด พวกมันแม้ใจหนึ่งรันทดหดหู่ แต่อีกใจหนึ่งกลับรู้สึกคล้ายถูกปลดเปลื้องจากภาระอันใหญ่หลวง
ในที่สุดพวกมันก็ไม่จำเป็นต้องเป็นศัตรูกับคนผู้นี้อีกแล้ว
?
ผู้คนเริ่มวาดฝัน ภายใต้การนำของราชาองค์ใหม่ ดินแดนแห่งความมืดจะยิ่งรุ่งเรืองเกริกไกรมากกว่าเดิม เหล่าประมุขของขุมกำลังน้อยใหญ่ทั่วทั้งดินแดนแห่งความมืด พากันเร่งรุดเดินทางตลอดทั้งวันทั้งคืน มุ่งตรงไปยังวังหมิงอ๋อง ตระเตรียมคุกเข่ากราบกรานต่อราชาองค์ใหม่ในวันที่ขึ้นครองบัลลังก์ และสาบานตนด้วยความจงรักภักดี
ยอดยุทธ์นับไม่ถ้วนมาชุมนุมกันที่วังหมิงอ๋อง
ในจิตใจของชาวประชาในดินแดนแห่งความมืด ราชามีโชคชะตาที่จะกลายเป็นตำนาน!
ยังจะมีสิ่งใดสนุกสนานเร้าใจ มากไปกว่าการติดตามจอมราชันเช่นนี้อีกเล่า?
ดินแดนแห่งความมืดซึ่งเดิมทีเผยให้เห็นเค้าลางของความแตกแยกความขัดแย้งภายใน จนแทบจะเกิดสงครามกลางเมือง ยามนี้คล้ายชุบชีวิตใหม่ เต็มไปด้วยความคึกคักมีชีวิตชีวา
