เป็นรูปปั้นน้าแข็งตนหนึ่ง
แกรก แกรก แกรก!
รอยแตกร้าวนับไม่ถ้วน ปรากฏขึ้นทั่วร่างรูปปั้นน้าแข็งราวกับใยแมงมุม
เปรี๊ยะ!
รูปปั้นน้าแข็งแตกกระจายกลายเป็นละอองน้าแข็ง จากนั้นถูกเปลวไฟร้อนแรงที่ลุกลามมาถึงแผดเผาจนหมดสิ้น
จ้าวรัตติกาลไห่ซินปิง ผู้นำของทัพแกร่งสามแสนคน สตรีผู้ถือครองอำนาจที่สามารถพลิกแผ่นดิน ลาลับไปจากโลกนี้อย่างสิ้นเชิง
ง่ายดาย และเรียบง่ายเพียงนี้เอง
ตั้งแต่ต้นจนจบ ราชาองค์ใหม่กระทั่งปลายนิ้วยังไม่ได้ขยับ
ความมืดไร้ขอบเขต ดาราจักรอักขระเทพ พลังสภาวะอันน่าแตกตื่นสะท้านใจของดวงอาทิตย์มหึมา ทั่วทั้งอาณาจักรล้วนอยู่ภายใต้อำนาจของมัน
ทุกผู้คนรู้สึกว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าคล้ายไม่ใช่ความจริง นี่สมควรเป็นความฝันเสียมากกว่า
“ยอมจำนน หรือไม่ก็ตาย”
สุ้มเสียงเย็นชาสะท้อนก้องอยู่ในจิตใจของผู้คน ปราศจากความเย่อหยิ่งลำพอง ปราศจากความปิติยินดี ยังคงมีเพียงความสงบราบเรียบดังเช่นประโยคแรกที่เอ่ยจากปาก
ปัง บางคนโยนศาสตรามารทิ้งลงกับพื้น ก่อให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ทันทีเสียงทิ้งอาวุธดังระรัวแทบฟังไม่ทัน
เห็นไห่ซินปิงลาลับดับสูญไปต่อหน้าต่อตา จิตวิญญาณการต่อสู้ส่วนเสี้ยวสุดท้ายของพวกมันพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
จู้หนานเยวี่ยใบหน้าอาบไปด้วยน้าตา แต่นางไม่ได้เสียสติถึงขั้นแหกปากตะโกนในทำนองว่า ‘ล้างแค้นให้แก่จ้าวรัตติกาล’ เนื่องเพราะนางทราบดี ถึงยามนี้ต่อต้านแข็งขืนไปก็ไม่ได้มีคุณค่าความหมายใด
