ร้ความรู้สึก
พรึบ ทุกผู้คนพลันยืนตัวตรงแน่ว ยืดอก หลังตรง พวกมันไม่เคยคิดมาก่อนว่าราชาจะแกร่งกร้าวอหังการถึงเพียงนี้ วิญญาณการต่อสู้ของพวกมันกำลังพลุ่งพล่านอยู่ในอก!
“จงตามข้ามา! ข้าจะนำพวกเจ้าเข่นฆ่าไปทีละอาณาจักร มุ่งตรงสู่วังหมิงอ๋อง!”
“ขอรับ!” แม่ทัพนายกองปิศาจทั้งหมดขานรับอย่างพร้อมเพรียงพวกมันตื่นเต้นลิงโลด ปรารถนาจะโถมออกไปในบัดดล
“เหลียงเวย! เฟ่ยเหลย!” จั่วม่อเรียกเสียงหนัก
“อยู่!” เหลียงเวยและเฟ่ยเหลยขานรับพร้อมกัน
จั่วม่อเพ่งตามองเหลียงเวยตรง ๆ ออกคำสั่งว่า “พวกเจ้านำกองกำลังแตรศึกแห่งราชันคุ้มครองปีกข้าง”
“ขอรับ!” ทั้งสองขานรับโดยไม่ลังเล สายตายะเยียบเย็นชาของจั่วม่อเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ยากจะบ่งบอกบรรยายชนิดหนึ่ง พวกมันจิตใจเขม็งตึงเครียดอย่างไม่อาจควบคุม
ทุกผู้คนตระหนักแน่แก่ใจ ราชาพิโรธแล้ว!
พลังกดดันอันน่าตระหนกที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของจั่วม่อ บันดาลให้ผู้คนใจสั่นสะท้านตามสัญชาตญาณ ไม่ทราบเพราะเหตุใด พวกมันกลับรู้สึกปลาบปลื้มยินดีและตื่นเต้นระทึกใจอย่างน่าประหลาด
จั่วม่อคนเก่านิสัยใจคอดีงามและปฏิบัติต่อผู้คนด้วยดี ทุกคนล้วนชมชอบมัน แต่ในความเห็นของพวกมัน จั่วม่อกลับไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นหมิงอ๋อง เนื่องเพราะมันไม่มีท่วงท่าสภาวะสยบขวัญผู้คนเฉกเช่นราชา!
เผ่าปิศาจนิยมการต่อสู้ พวกมันเทิดทูนผู้เข้มแข็งเสมอมา หลักเหตุผลอันใด ไหนเลยจะสนุกสนานเท่ากำปั้น!
กองทัพทั้งหมดตั้งขบว
