ยหลังอย่างลืมตัว
ทั่วทั้งสุสานเปลวไฟล้วนได้รับผลกระทบจากเสียงมารหลอนจิต ผู้ที่ปฏิกิริยาเชื่องช้าอยู่บ้างรู้สึกราวกับศีรษะถูกคนหวดฟาดด้วยค้อนใหญ่ความคิดจิตใจกลายเป็นมึนงง สมองขาวว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิง สีหน้าซึมเซา ยืนตะลึงลานตัวแข็งทื่ออยู่กับที่
จั่วม่อเองก็นึกไม่ถึงว่าคลื่นเสียงจะกล้าแข็งถึงเพียงนี้ มิหนำซ้ายังกินอาณาบริเวณกว้างขวางยิ่งกว่าที่มันคาดคิดเอาไว้มาก
แต่จากนั้นมันคึกคักขึ้นอักโข มันเพียงแค่คิดวิธีหลอมสร้างรูปแบบใหม่เพื่อที่จะชดเชยการไร้พลังเทพของตนเท่านั้น นึกไม่ถึงว่าผลลัพธ์จะออกมาดีกว่าที่มันจินตนาการเอาไว้ เสียงมารหลอนจิตมีความสามารถในการรบกวนสมาธิจิตใจของผู้คน ทำให้พวกมันจมลงไปในห้วงความสับสนงุนงง แต่นี่ไม่ใช่ความสามารถที่มีพลังทำลายล้าง ผู้ที่ถูกเสียงมารหลอนจิตทำร้าย แท้จริงแล้วไม่ได้รับบาดเจ็บอันใด แต่ในการต่อสู้ พลังนี้อาจมีส่วนช่วยหนุนเสริมอย่างใหญ่หลวง
“เสียงมารหลอนจิตอันบริสุทธิ์นัก!” เสียงม่อหรูโห่ร้องชมเชย ดังออกมาจากหลังผ้าแพรคลุมหน้าอย่างอดไม่ได้
เสียงกรีดร้องก่อนหน้านี้แม้แฝงเร้นไปด้วยพลังชั่วร้าย แต่ยามนี้เมื่อกลับกลายเป็นเสียงมารหลอนจิต พลังของพวกมันถึงกับเพิ่มสูงขึ้นหลายสิบเท่า!
สี่ผีสุสานหยินที่เหลือพอฟังเช่นนี้ พากันคึกคักขึ้นมาทันที ความคาดหวังเพิ่มมากขึ้นอีกหลายส่วน ในหมู่พวกมันทั้งห้า ม่อหรูเป็นผู้ที่มีฝีมือทางด้านเสียงมารมากที่สุด เสียงมารหลอนจิต
