ว้ตั้งแต่ปีนั้น แต่ของสิ่งนี้ไม่เหมาะสมกับพลังเทพความมืด จั่วม่อทำท่ากวักมือเบา ๆ ซื่อซื่อ คลื่นพลังงานความตายขนาดใหญ่ไหลบ่าเข้าหายุทโธปกรณ์เทพในมือของมันอย่างฉับพลัน
สีเทาแผ่ลามไปตามยุทโธปกรณ์เทพอย่างรวดเร็ว
ที่ใดที่สีเทาแผ่ลามไปถึง จะก่อเกิดแผนผังปิศาจอันละเอียดซับซ้อนด้วยระดับความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ยุทโธปกรณ์เทพคล้ายกลับกลายเป็นมีชีวิต บิดตัวอย่างแปลกประหลาด เปลี่ยนแปลงรูปทรงไม่หยุดยั้ง ปรากฏหนามแหลมยาวงอกเงยออกมาเป็นจำนวนมาก
ไม่มีผู้ใดเคยพบเห็นวิธีการหลอมสร้างอันพิสดารพันลึกเช่นนี้มาก่อนทุกคนปากอ้าตาค้าง ไร้วาจาจะกล่าว แม้แต่องครักษ์ข้างกายยังจ้องมองยุทโธปกรณ์เทพในมือจั่วม่อด้วยดวงตาเบิกกว้างแทบถลน
ราวชั่วธูปไหม้หมดดอก จั่วม่อแก้ไขดัดแปลงยุทโธปกรณ์เทพเสร็จสิ้นยุทโธปกรณ์เทพใหม่ซึ่งถูกกลั่นเกลาด้วยพลังงานความตาย ดูแตกต่างจาก
เหล่าหวังปิติยินดียิ่ง มันโคจรพลังเทพทันที หนามแหลมบนชุดเกราะยุทโธปกรณ์เทพคล้ายกลับกลายเป็นมีชีวิต
หนามแหลมสีเทาแปรสภาพเป็นอสรพิษตัวเล็กๆ ขนาดเท่านิ้วมืออสรพิษสีเทาเหล่านี้ส่งเสียงขู่ฟ่อ ประเปรียวว่องไวดุจมีชีวิต
“เทพวิชาอสรพิษรัตติกาล!”
“อสรพิษรัตติกาลของเหล่าหวัง มิใช่ว่าที่ผ่านมาไม่สามารถก่อเกิดเป็นรูปเป็นร่างมาโดยตลอดหรอกรึ?
จั่วม่อไม่คิดเสียเวลาที่นี่อีก มันหันไปถามองครักษ์ที่ข้างกาย “เจ้ารู้หรือไม่ว่าตาน้าแห่งความตายอยู่ที่ใด?”
องครักษ์สีหน้าอ