ึกอักลังเล “ท่านปรมาจารย์ ตาน้าแห่งความตายเป็นสถานที่ที่มีพลังงานความตายรุนแรงที่สุดในทะเลหมื่นสระเดือดจริง แต่
เนื่องเพราะพลังงานความตายหนาแน่นเข้มข้นเกินไป พวกเราไม่อาจผ่านเข้าไปได้โดยง่าย”
“อ้อ นำข้าไปชมดู เพียงมองดูจากระยะไกลก็พอ” จั่วม่อเห็นความลังเลในสีหน้าท่าทีขององครักษ์ จึงกล่าวเช่นนี้
“เข้าใจแล้ว” องครักษ์สลัดความลังเลออกจากใจ หันไปตวาดใส่กลุ่มคน “มุงดูอันใด ไปของพวกเจ้า! ไม่มีอันใดให้ชมดูแล้ว!” จากนั้นกล่าวกับเหล่าหวัง “เหล่าหวัง คราครั้งนี้เจ้าได้กำไรก้อนโต จงมานำทางไปเสียดี ๆ”
“ไม่มีปัญหา” เหล่าหวังตบอกอย่างเบิกบานใจ ออกเดินนำไปข้างหน้าเป็นคนแรก
องครักษ์หันกลับมาบอกกล่าวต่อจั่วม่อ “ท่านปรมาจารย์ ในอาณาบริเวณที่นำไปสู่ตาน้าแห่งความตายมีพลังงานความตายหนาแน่นเกินไปพวกเราไม่อาจเหาะเหิน ได้แต่ต้องเดินทางไปด้วยเท้า”
“เข้าใจแล้ว” จั่วม่อพยักหน้า
ดินแดนแห่งความมืดประกอบไปด้วยชาวเผ่าปิศาจหลากหลายประเภท ผู้พิทักษ์สุสานหยินแม้แปลกแยกออกไปบ้าง แต่ชาวปิศาจที่นี่ยังคงมีสังขารร่างกายแข็งแกร่งทรงพลัง พวกมันแม้ไม่อาจเรียนรู้อักขระเทพของซิวเจ่อ แต่สำหรับพวกมันแล้วการใช้พลังเทพหลอมกลั่นสังขารร่างกายของตน กลับไม่ใช่เรื่องยากลำบากอันใด
จั่วม่อทราบตั้งแต่แรก สังขารร่างกายของกุ่ยจู่แห่งสุสานหยินและห้าผีสุสานหยิน นับว่าแข็งแกร่งสุดเปรียบปาน อาจบางทีแข็งแกร่งกว่า
มันชะงักเท้าทันที เอ่ยปากอย่าง
