เย็นชา “สหายที่อยู่ด้านหน้า ไยไม่เผยโฉมออกมาสนทนากันสักคำ!”
องครักษ์และคนอื่น ๆ ล้วนเป็นมือดีที่มีประสบการณ์โชกโชน พอฟังคำของจั่วม่อ แต่ละคนสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย จากนั้นพวกมันตั้งขบวนคุ้มกันจั่วม่อไว้ตรงกลางในทันที แล้วหันไปเผชิญหน้ากับผู้ไม่ประสงค์ดี!
เหล่าหวังที่เมื่อครู่ยังเฝ้าประจบประแจงอย่างแข็งขัน บัดนี้รุดขึ้นไปยืนจังก้าอยู่ด้านหน้าสุดอย่างทระนงองอาจ
เห็นเงาร่างเลือนรางสายหนึ่ง ปรากฏออกมาจากหมอกพลังงานความตายสีเทาที่เบื้องหน้า
เหล่าหวังร้องตวาดคำหนึ่ง ร่างกลับกลายเป็นเงาสีเทาสาดพุ่งเข้าหาฝ่ายตรงข้าม
อีกฝ่ายกลับไม่มีทีท่าว่าจะหลบเลี่ยงแม้แต่น้อย ราวกับไม่เห็นอยู่ในสายตา
เหล่าหวังเดือดดาลเล็กน้อย แค่นเสียงอย่างเย็นชา “หาที่ตาย!”
‘เทพวิชาอสรพิษรัตติกาล’ ซึ่งมันฝึกปรือนั้นแตกต่างจากผู้อื่น คนทั่วไปมุ่งเน้นไปที่ความเปลี่ยนแปลงสุดหยั่งคำนวณ แต่มันกลับเดินไปแนวทางดุร้ายตรงไปตรงมา พลังสีเทาผนึกรวมตัวบนแขนขวาของมัน ซื่อซื่อซื่อ อสรพิษสีเทาขนาดเล็กซึ่งเกิดจากหนามแหลมบนชุดเกราะยุทโธปกรณ์เทพ เลื้อยปราดไปมาอย่างเร่งร้อน
ภาพมายาอสรพิษเทาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเหล่าหวังร่างขดม้วน ชูคอร่า ส่งเสียงขู่ฟ่ออย่างดุร้าย
พลังสภาวะของเหล่าหวังบรรลุถึงจุดสูงสุด มันกระทืบเท้าอย่างรุนแรง ร่างโถมทะยานขึ้นกลางอากาศ บิดกายด้วยท่วงท่าอันแปลกประหลาด ราวกับอสรพิษมหึมาขดตัว เตรียมโจนทะยานเข้ารัดร่
