ช่ไม่ล่วงรู้ว่าการหลอมสร้างต้องใช้เปลวไฟบริสุทธิ์ เพียงแต่พวกเราฝึกปรือพลังเทพความมืด ไม่อาจดูซับเปลวไฟพิภพได้”
ตั้งแต่เมื่อใดไม่ทราบ นักหลอมสร้างชาวปิศาจค่อย ๆ เข้ามารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกมันฟังว่าท่านปรมาจารย์มาถึงแล้ว ล้วนรีบแล่นมาในบัดดล
จั่วม่อนิ่งงันไป มันในที่สุดก็เข้าใจชัดแจ้ง ศาสตร์แห่งการหลอมสร้างของซิวเจ่อพัฒนาผ่านกาลเวลานับหมื่นปี เปลวไฟชนิดใดใช้การได้ สิ่งใดดีสิ่งใดไม่ดี ล้วนต้องสั่งสมเรียนรู้ผ่านการลองผิดลองถูกของผู้คนนับไม่ถ้วนสำหรับเผ่าปิศาจ สิบกว่าปีที่แล้วพวกมันยังไม่จำเป็นต้องเรียนรู้ศาสตร์วิชาหลอมสร้างอันใด เนื่องเพราะพวกมันสามารถกลั่นเกลาสังขารร่างกายของตนประหนึ่งอาวุธร้าย รอจนล่วงเข้าสู่ยุคสมัยแห่งพลังเทพ พวกมันจึงค่อยตระหนักและเริ่มเรียนรู้ศาสตร์วิชาหลอมสร้าง สำหรับผู้คนทั่วไปยุทโธปกรณ์เทพเป็นสิ่งที่พวกมันไม่รู้จักคุ้นเคย แต่สำหรับเผ่าปิศาจกระทั่งวิชาหลอมสร้างพวกมันก็ไม่คุ้นเคย
รากฐานของภูมิปัญญาความรู้เหล่านี้ จำต้องสั่งสมผ่านการลองผิดลองถูกของผู้คนนับไม่ถ้วน ไม่มีหนทางลัด
ใบหน้าเหล่านี้ทั้งขมขื่นและท้อแท้หดหู่ พวกมันคร่าเคร่งศึกษาเรียนรู้มานานหลายปี แต่ยังคงไม่เข้าใจอันใด
ความลึกลับของโลกแห่งการหลอมสร้าง ไม่เคยเปิดให้พวกมันเข้าถึงมาก่อน
จั่วม่อลอบทอดถอนใจ มันมองดูใบหน้าเหล่านี้ จู่ ๆ ก็หวนนึกถึงตัวเองเมื่อครั้งที่ยังอยู่บนเขาสุญตา
“พลังเทพความมืดไม่เห
