ู่เป็นเผ่าพันธุ์นักล่าที่อาศัยอยู่ในห้วงความว่างเปล่าไร้ขอบเขต เต็มไปด้วยอันตราย มันเฉลียวฉลาดปราดเปรียวและดุร้ายเหี้ยมเกรียม สามารถไปมาอย่างอิสระภายในห้วงความว่างเปล่าไร้ขอบเขต
เหวยเสิ้งไม่ชะงักรั้งรอ เจตจำนงกระบี่สาดวาบเข้าหาอีกฝ่ายในชั่วพริบตา
ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปทำให้มันประหลาดใจไม่น้อย ภูตน้อยเคียวคู่ส่งเสียงร้องแหลม จากนั้นดูดกลืนเจตจำนงกระบี่สุญตาอันบางเฉียบซึ่งสามารถตัดสะบั้นทุกสรรพสิ่ง กลืนกินลงท้องไปอย่างปลอดโปร่ง
สิ่งที่เหวยเสิ้งไม่ล่วงรู้ก็คือ ภูตน้อยเคียวคู่พอถือกำเนิดเกิดมาก็ล่วงรู้วิธีใช้งานความว่างเปล่าไร้ขอบเขต การใช้รอยแยกความว่างเปล่าเพื่อผ่าสะบั้น หรือหั่นเฉือน สำหรับพวกมันแล้วไม่ต่างจากการหายใจ
เหวยเสิ้งสีหน้าไม่แปรเปลี่ยน เจตจำนงกระบี่ยังคงแตกปะทุออกไป!
ภูตน้อยเคียวคู่มีสีหน้าเย้ยหยัน มันอ้าปากสูดแรง ๆ เจตจำนงกระบี่ถูกดูดหายเข้าไปในปากทันที
เหวยเสิ้งสีหน้าสงบราบเรียบ กระบี่โลหิตสะบัดวูบ เจตจำนงกระบี่จำนวนมากพวยพุ่งออกมา!
ภูตน้อยเคียวคู่รอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้ายิ่งสยายกว้าง เหมือนเช่นครั้งก่อน มันอ้าปากทำท่าดูดกลืน เจตจำนงกระบี่ทั้งหมดพุ่งหายเข้าไปในปากของมัน
แต่แล้วสีหน้าของมันพลันแข็งทื่อ
จุดแสงดวงหนึ่งทอประกายขึ้นในท้องของมัน ทันใดนั้นจุดแสงขนาดเท่าเมล็ดข้าวแตกระเบิดภายในท้องของมัน!
เจตจำนงกระบี่แหลมคมสุดเปรียบปานนับพันนับหมื่นสายระเบิดออกมาพร้อมกัน
ภูตน้
