สายตาของจั่วม่อมีแต่แสงเจิดจ้า มองไม่เห็นสิ่งอื่นใดอีก
ตูมตูมตูม!
เสียงระเบิดดังสนั่นลั่นโลกแทบหูดับ
ยึดถือจุดที่พลังทั้งสองปะทะชนกัน วงแสงจาง ๆ กวาดวาบออกไปอย่างเร่งร้อน
วงแสงจาง ๆ ไม่ว่ากวาดผ่านไปยังที่ใด ค่ายกลยันต์ล้วนแตกกระจายเป็นละอองแสง!
จั่วม่อเองก็ถูกวงแสงกวาดใส่ ราวกับถูกหวดฟาดด้วยค้อนยักษ์ เปลวเพลิงรอบกายปะทุขึ้นอย่างฉับพลัน ฉวยโอกาสที่สติสัมปชัญญะยังคงแจ่มชัดอยู่ชั่ววูบ จั่วม่อกัดฟันแน่น ต่อยหมัดที่สองออกไปอย่างกระชั้นชิด!
ตูม!
เสาเพลิงยักษ์พุ่งวาบออกไปอีกครั้ง!
เพลิงเทพชิงเป็นฝ่ายมีเปรียบในทันที
วารีเทพน้าพุฟ้าเวิ้งว้างล่าถอยอย่างต่อเนื่อง เปลวเพลิงเทพรุกคืบไม่หยุดยั้ง แนวเปลวไฟกดดันเข้าใกล้ปลายเท้าของสตรีที่ถือคนโทเข้าไปทุกขณะ
ซึ่งความจริงวารีเทพน้าพุฟ้าเวิ้งว้างมีระดับต่าชั้นกว่าเพลิงเทพสุริยันน้าพุฟ้าเวิ้งว้างไม่ใหญ่โตนัก ปริมาณวารีเทพที่อยู่ภายในไม่ถือว่ามากมาย
โฮก!
มังกรน้าแข็งสีขาวตัวหนึ่งเหินร่อนออกมาจากอักขระเทพ ขยายร่างยาวเหยียด เผ่นโผนเข้าหาเพลิงเทพอย่างดุร้าย!
มังกรน้าแข็งพอปรากฏกาย อุณหภูมิโดยรอบก็ลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว
นี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อพบเห็นมังกรที่ละเอียดเหมือนจริงถึงเพียงนี้มังกรขาวราวหิมะตัวนี้มีร่างกายสูงสง่างดงาม เกล็ดแต่ละชิ้นราวกับแก้วผลึก สะท้อนแสงแวววับจับตา
อักขระเทพน้าแข็ง!
มังกรน้าแข็งม้วนตัวช้า ๆ อากาศเย็นเยียบหมุนปั่นโดยไร้เสียง แผ่กระจ
