กขระเทพมากมายนับไม่ถ้วนพุ่งพรวดออกมาจากแผ่นหลังของมัน กลืนกินอากุ่ยลงไปในคราวเดียว
ทัณฑ์เทวะมิดับสูญแม้รับมือลำบาก แต่เป็นเพียงความยุ่งยากเล็ก ๆเท่านั้น!
ผู้อาวุโสสูงสุดในอกอัดแน่นไปด้วยความคิดฆ่าฟันเทียมฟ้า มันจะแสดงให้คนเหล่านี้ได้ประจักษ์ชัด ว่ายอดฝีมือระดับเทพยุทธ์คือสิ่งใด!
อักระเทพงอกเงยเติบโตอย่างบ้าคลั่งราวกับป่าเถาวัลย์ ห่อหุ้มรอบกายอากุ่ยในบัดดล อักขระเทพสีเขียวแก่เหล่านี้แข็งแกร่งสุดเปรียบปานแม้ว่ามีดสั้นกระดูกในมืออากุ่ยจะสามารถตัดทำลายพวกมัน แต่พวกมัน
ผู้อาวุโสสูงสุดยามคับขันไม่ลนลาน จี้ดรรชนีออกอย่างเป็นธรรมชาติ
ทันใดนั้นอักขระเทพชุดหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า จากนั้นแยกออกเป็นสองส่วน เผยให้เห็นช่องว่างสีดำอันไร้ก้นบึ้ง นี่คือรอยแตกของความว่างเปล่าไร้ขอบเขต!
เจตจำนงกระบี่ของหว่อหลีจมหายลงไปในความว่างเปล่าไร้ขอบเขต
ผู้อาวุโสสูงสุดลอบคลายใจลงเล็กน้อย แม้ว่าเจตจำนงกระบี่นี้จะอยู่ระหว่างความเป็นและความตาย ระหว่างจริงแท้และมายาภาพ แต่หากถูกดูดเข้าไปความว่างเปล่าไร้ขอบเขต ก็มีเพียงชะตากรรมที่ต้องถูกทำลายเท่านั้น
ทันใดนั้นความรู้สึกหน่วงหนืดปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันอีกครั้งบันดาลให้ผู้อาวุโสสูงสุดร่างชะงักไปชั่ววูบ แทบจะถูกเจตจำนงกระบี่ของเหวยเสิ้งฟันใส่ร่าง ลอบหลั่งเหงื่อเย็นเยียบอย่างพรั่นใจ
เห็นเหล่าอสรพิษสายฟ้าเต้นเร่าอยู่ในเมฆดำ ดุเดือดรุนแรงยิ่งกว่าครั้งก่อนมาก
ผู้อาวุโสสูงสุดห