องศิษย์พี่ใหญ่ ค่อยเข้าใจจิตเจตนาของศิษย์พี่
ศิษย์พี่ใหญ่คิดใช้การต่อสู้ครั้งนี้ เพื่อพิสูจน์ยืนยันวิถีกระบี่ของตน!
ไม่ทราบเพราะเหตุใด จั่วม่อรู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้าง ศิษย์พี่ใหญ่ซื่อสัตย์มั่นคงต่อหัวใจตนเองเสมอมา ยึดติดอยู่กับการยืนหยัดบนวิถีกระบี่ของตน ไม่เคยหวาดหวั่น ไม่เคยเกรงกลัวความยากลำบาก
“ศิษย์พี่ ระวังตัวด้วย!” จั่วม่อก็ไม่พิรี้พิไรมากความ มันแม้ทราบว่านี่ออกจะเสี่ยงอันตรายเกินไป แต่เมื่อเห็นสายตาเด็ดเดี่ยวของศิษย์พี่ ก็หยั่งซึ้งถึงความตั้งใจอันแน่วแน่ไม่แปรผันของศิษย์พี่
นี่คือการอุทิศตนของบุรุษที่เคยเป็นเพียงข้ารับใช้กระบี่อันต่าต้อยผู้หนึ่ง อุทิศตนให้แก่กระบี่!
ไม่มีการกราบกรานอย่างเปี่ยมศรัทธาจิต มีเพียงความดื้อรั้นยืนกรานอันเงียบเชียบ ไม่ลุ่มหลงงมงายในความแข็งแกร่ง ไม่แสวงหาพลังอำนาจที่เหนือล้ากว่าผู้อื่น ตั้งแต่แรกเริ่มจนถึงบัดนี้ มีเพียงความแน่วแน่มั่นคงในวิถีกระบี่ของตนเท่านั้น
เพื่อจุดสูงสุดแห่งวิถีกระบี่ เพื่อจุดสูงสุดของหัวใจตน!
นี่คืออุดมคติของมัน คือการไล่ล่าแสวงหาของมัน
มองดูศิษย์พี่ใหญ่ยืนตระหง่านอย่างองอาจ จั่วม่อจู่ๆ นึกถึงม้วนหยกที่ศิษย์พี่ใหญ่เคยมอบให้แก่มันเมื่อครั้งที่ยังอยู่บนเขาสุญตา
ถ้อยคำที่แข็งกร้าวประดุจเหล็กในม้วนบันทึกนั้น ไยมิใช่ศรัทธาความเชื่อที่ศิษย์พี่เหวยเสิ้งยึดมั่นมาโดยตลอด?
จั่วม่อเต็มไปด้วยความนับถือเลื่อมใสจากใจจริง ในยุคสมัยแห่งการฆ่า
