พุ่งขึ้นฟ้าเปลี่ยนเป็นหมอกโลหิตกลุ่มหนึ่ง ร่างไร้ศีรษะไม่ต่างจากถุงทรายเก่าๆ พุ่งชนใส่กลุ่มศัตรูที่กำลังโถมเข้าหามันอย่างถนัดถนี่
ฝ่ายตรงข้ามจะอย่างไรก็ต้องปัดป้องซากร่างไร้ศีรษะของสหายฝ่ายเดียวกัน พลันเสียจังหวะไปชั่ววูบ อักขระที่ใต้ฝ่าเท้าของหมี่วูเปล่งแสงสว่างวาบ เงาร่างเจ็ดสายที่คล้ายเหมือน กระโจนออกมาจากอักขระเทพอย่างพร้อมเพรียง พกพาดาบแสงสิบสี่เล่ม ตรงเข้าเข่นฆ่าศัตรูอีกเจ็ดคนที่โถมเข้ามาจากรอบทิศ
ทว่าที่เหนือความคาดหมายก็คือ เดิมทีมันเข้าใจว่าจะสังหารศัตรูทั้งเจ็ดพร้อมกัน กลับไม่สำเร็จลุล่วงดังที่คาด
มีเพียงคนเดียวที่ตกตาย สองคนถูกฆ่าตายด้วยความช่วยเหลือของสองจ้าววงแหวนที่ด้านข้าง อีกสี่คนที่เหลือกลับต้านรับการโจมตีเอาไว้ได้
กองพันคุกภูตโลกันตร์ช่างร้ายกาจสมดังคำเล่าลือ!
หมี่วูใจสั่นสะท้าน พลังฝีมือของมันสมควรเหนือล้ากว่าทหารเหล่านี้หลายเท่าตัว แต่เมื่อบุกฝ่าเข้ามาในขบวนทัพค่ายกล ยังคงรู้สึกถึงแรงต้านอันหนักหน่วงรุนแรง
แรงกดดันและแรงต้านขุมนี้ไร้สภาพไร้ตัวตนประดุจอากาศธาตุ แต่กลับจริงแท้แน่นอนถึงเพียงนั้น ทหารกองพันคุกภูตโลกันตร์ไม่เกรงกลัวความตาย ราวกับว่าไม่แยแสสนใจชีวิตของตน โลหิตที่สาดกระจายท่วมฟ้าไม่ส่งผลกระทบต่อพวกมันแม้แต่น้อย แต่ละคนโถมเข้าประจัญบานอย่างดุร้าย ใบหน้าที่ปกคลุมด้วยรอยแผลเป็นกระด้างเย็นชา ไม่ห่วงพะวงสิ่งใด แม้ว่าพวกมันจะดับดิ้นสิ้นชีพไป สีหน้าก็ยังคงทอแ
