มองดูเหล่าชนรุ่นหลังที่ตัวแข็งเป็นหินอย่างยิ้มแย้ม ในใจรู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่องอย่างสุดแสน
“อะแฮ่ม มีคนมากเกินไป ข้าคร้านจะพิจารณาดูทีละคน”
เหล่าสินสงครามที่แทบเท้ามันมีสีหน้าโกรธแค้น ถลึงตากว้างราวกับว่าคิดใช้สายตาของพวกมันทิ่มแทงเหล่าโถวให้ดับดิ้นไปคาตา น่าเสียดายที่อาคมหวงห้ามในร่าง ทำให้พวกมันกระทั่งร่าร้องด่าทอยังทำไม่ได้
ดวงตาตะลึงลานของอสูรผมสีส้มสลายคลาย โพล่งออกมาเสียงดัง“ท่านย่ามันเถอะ สารรูปเจ้าน่าอนาถยิ่ง ราวกับผู้คุมนักโทษก็มิปาน!”
รอบข้างกลายเป็นเงียบกริบทันควัน
เหล่าโถวรอยยิ้มแข็งทื่อ จิตสังหารลุกโชนขึ้นทันที
อสูรผมส้มสีหน้าซื่อบริสุทธิ์ ยังหันกลับไปถามหาเสียงสนับสนุน“พวกเจ้าไม่รู้สึกว่าคลับคล้ายยิ่งหรอกหรือ?”
ทุกผู้คนถึงกับเบือนหน้าหนี ไม่อาจทนดูได้อีกต่อไป
“เจ้าตายแน่!”
เหล่าโถวเค้นเสียงลอดไรฟัน เขม้นมองอสูรผมส้มด้วยดวงตาที่แทบลุกเป็นไฟ
จั่วม่อพอได้รับข่าวจากกงซุนชาก็คลายใจลงมาก ชัยชนะของกงซุนชามาได้เหมาะเจาะพอดีเสียยิ่งนัก สามารถแบ่งแยกความสนใจส่วนหนึ่งของเทียนหวน
การศึกระหว่างคุนหลุนกับเผ่าอสูรอยู่ในช่วงเวลาที่ดุเดือดเลือดพล่านถึงที่สุด ว่ากันว่าศึกระหว่างมู่เซวียนกับมู่ซีดุเดือดรุนแรงสุดเปรียบปานข่าวนี้ทำให้จั่วม่อถึงกับถอนหายใจอย่างโล่งอก ถือเป็นข่าวดีที่คุนหลุนถูกเรื่องราวมัดตัวเอาไว้ ไม่มีเวลาว่างให้เสนอหน้าสอดมือเข้ามาถึงที่นี่ได้
กองทัพของกู่เหลียงเตากำลังมุ่
