ันไม่ได้กีดกันหลีเซียนเอ๋อร์ออกไป ยามนี้หลีเซียนเอ๋อร์เป็นสมบัติล้าค่าในกำมือของมัน เป็นชิ้นส่วนสำคัญในแผนการใหญ่ของมัน ไม่อาจปล่อยให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นกับนางได้
ว่ากันว่าผู้แทนจากเทียนหวนกำลังจะมาถึงในไม่ช้า แต่จั่วม่อยังทราบแน่แก่ใจ เทียนหวนจะไม่ยอมรามือในการหาหนทางช่วยเหลือหลีเซียน
หลีเซียนเอ๋อร์ไม่อาจบ่งบอกบรรยายอารมณ์ของนางในยามนี้ได้
นกกระเรียนกระดาษนั้นเป็นตัวแทนของความทรงจำในวัยเยาว์ของนาง ทุกครั้งที่นางหวนคะนึงถึงความทรงจำนี้ มักจะแย้มยิ้มโดยไม่รู้ตัวเสมอ ว่ากันตามจริงนี่ไม่น่าจะมีอะไรมากไปกว่าการเป็นเพียงส่วนเสี้ยวเล็ก ๆ ในชีวิตนาง แต่เมื่อใดก็ตามที่นึกถึง ‘เหยื่อ’ ที่อยู่ห่างไกล ซึ่งนางไม่เคยรู้จักนามของมัน มักบังเกิดความหวนหาอาวรณ์อย่างเลือนราง แต่มิรู้คลาย ไม่เคยห่างหาย
นกกระเรียนกระดาษเหล่านั้น นางไม่ได้โยนทิ้งไป ยังคงเก็บซุกไว้ในมุมหนึ่งของแหวนมิติ เพื่อเป็นที่ระลึกถึงเรื่องราวครั้งนั้น
นางไม่รู้ว่าเป็นเพราะความดื้อรั้นและทรหดอดทนของอีกฝ่ายหรือไม่ที่ประทับลงในใจนาง เมื่อเติบใหญ่ขึ้นกว่าเดิม นางมักจะสะทกสะท้อนอยู่เป็นประจำ ครั้งนั้นนางใช่เล่นซุกซนหนักมือเกินไปหรือไม่?
อารมณ์ที่ยากจะบ่งบอกบรรยายนี้ ยากนักที่จะพบเห็นอยู่รอบกายนาง
ผู้คนที่มักจะอยู่รอบตัวนาง ล้วนแล้วแต่สง่างามเปี่ยมมารยาท พวกมันมีความสามารถสูงล้า กิริยาวาจาล้วนไร้ข้อตำหนิ
แต่พวกมันไม่มีจิตวิญญาณอันเข
