่เคยพบเห็นคนผู้นี้มาก่อน ชั่วอึดใจให้หลัง มันแผดเสียงเกรี้ยวกราด “ไม่! ท่านไม่อาจทำเช่นนี้! ท่านมันคนเสียสติ! ท่านต้องการทำลายซีเซวียน… …”
จงเต๋อสีหน้ากระด้างเย็นชา “ซีเซวียนที่เหมือนกับในอดีต ไม่สมควรมีอยู่อีกต่อไป”
กล่าวจบคำ มันก็หมุนตัวเดินจากไปโดยไม่แยแส
“ท่านไม่อาจทำเช่นนี้! ท่านไม่อาจทำเช่นนี้!” เจ้าสำนักซีเซวียนกรีดร้องไม่เป็นภาษา มันตัวสั่นสะท้าน ความหวาดหวั่นขวัญผวารุมล้อมมัน แต่ทันใดนั้น มันดวงตาเป็นประกาย คล้ายไขว่คว้าฟางช่วยชีวิตเส้นหนึ่ง“ท่านไม่อาจทำเช่นนี้! จงสู ท่านติดค้างบิดาข้า! ท่านติดค้างบิดาข้า!”
จงเต๋อชะงักเท้า กล่าวประโยคสุดท้าย โดยไม่หันกลับไปมองแม้สักแวบ
“ก่อนหน้านี้ข้าเคยบอกต่อเจ้า หนี้สินที่ข้าเคยติดค้างมัน ข้าชดใช้หมดสิ้นแล้ว”
กล่าวจบคำ มันก็เดินหายลับไป ไม่หยุดเท้าอีกเป็นครั้งที่สอง
“ท่านไม่อาจทำเช่นนี้! ฮือ ฮือ ท่านไม่อาจทำเช่นนี้… …”
เสียงร่าร้องอย่างบ้าคลั่งระคนหวาดกลัว ชะงักขาดหายไปโดยพลัน
รอจนหมี่วูและจิ้นเสี่ยวอวี่ส่งข่าวกลับไปยังเทียนหวน เหล่าผู้กุมอำนาจในเทียนหวนล้วนตกตะลึงพรึงเพริด
กับดัก!
นี่เป็นหลุมพรางกับดักไม่ผิดแน่
ม่ออวิ๋นไห่ถึงกับส่งยอดยุทธ์ชั้นสูงสุดของพวกมันแทบทั้งหมดไปยังซีเซวียน เป็นหลุมพรางกับดักอันแยบยลนัก! ครั้งนี้เทียนหวนประสบความสูญเสียอย่างใหญ่หลวง และในยามนี้ พวกมันยังสูญเสียข้อได้เปรียบทั้งมวล
พวกมันเพียรพยายามกระทำทุกวิถีทาง
