่อ คลื่นความร้อนสีแดงฉานพลุ่งออกมาจากส่วนลึกของเมล็ดผลึกสุริยันไม่ขาดสาย
เปลวไฟสีทองอันเกรี้ยวกราดปกคลุมทั่วร่างจั่วม่อ ส่งเสียงแตกปะทุดังกระหึ่ม ได้ยินถนัดชัดเจน
เปลวไฟแลบลั่นไม่หยุดยั้ง บังเกิดคลื่นพลังสีทองกวาดซัดเป็นระลอกแล้วค่อย ๆ หายไป
แต่ว่า… …แต่มันไม่ได้มียุทธภัณฑ์เทพ!
หลีเซียนเอ๋อร์ในใจเต็มไปด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง พลังเทพที่จั่วม่อสำแดงออกมาในยามนี้ กล้าแข็งเสียจนแทบจะหลุดพ้นจากจินตนาการของนาง
ทันใดนั้นจั่วม่อพลันหายวับไป
หลีเซียนเอ๋อร์ใจหายวาบ กระสวยหญิงทอผ้ากรีดพุ่งไปเบื้องหน้าเพียงชั่วพริบตาเดียวอักขระเทพอันซับซ้อนสุดเปรียบปานชุดหนึ่งก็ก่อตัวขึ้น
แทบจะในเวลาเดียวกัน เงาร่างสีทองที่ไม่อาจมองเห็นชัดตาพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอักขระเทพ
จั่วม่อรวดเร็วเสียจนหลีเซียนเอ๋อร์ไม่อาจมองตามทัน นางเพียงเห็นเงาร่างพร่าเลือนสายหนึ่งเท่านั้น
เงาร่างพร่ามัวกลับกลายเป็นชัดเจนขึ้นอย่างรวดเร็ว
เนื่องเพราะจั่วม่อหยุดลงตรงหน้าอักขระเทพของหลีเซียนเอ๋อร์
โดยไม่จำเป็นแม้แต่จะตั้งท่าจู่โจม มือขวารวบกำเป็นหมัด ห่อหุ้มด้วยเปลวไฟสีทอง จั่วม่อต่อยหมัดใส่อักขระเทพอย่างหักโหม
แกรก!
ประหนึ่งกระจกแก้วแตกละเอียด อักขระเทพที่แข็งแกร่งทนทานสุดเปรียบปานถึงกับถูกบดขยี้เป็นผุยผง
หมัดที่ยังคงอัดแน่นไปด้วยพลังสภาวะ พลันแปรเปลี่ยนเป็นฝ่ามืออันโอ่อ่าผ่าเผย คว้าจับกระสวยหญิงทอผ้าอย่างซึ่งหน้า!
เป็นไปได้อย่างไร…
