แตกต่างจากนิกายอื่น ๆ พวกนางไม่เหลือทางเลือกมากนัก วัดดอกบัวสูงศักดิ์เพิ่งจะฉีกหน้ากับคุนหลุนและเทียนหวน มีเพียงยืนอยู่ฝ่ายม่ออวิ๋นไห่เท่านั้นจึงจะเป็นหนทางรอดของพวกนาง
นางแม้สำนึกเสียใจอยู่บ้าง แต่จะอย่างไรไม่ใช่ชนชั้นธรรมดาสามัญนางทราบแน่แก่ใจ ในสภาวะที่ม่ออวิ๋นไห่ตกอยู่ในห้วงวิกฤติเช่นนี้ การช่วยเหลืออีกฝ่ายเป็นทางเลือกเพียงหนึ่งเดียวที่นางมี ชะตากรรมของพวก
นางผูกติดอยู่กับม่ออวิ๋นไห่ตั้งแต่แรก ไม่ว่ารุ่งเรืองหรือเสื่อมทรุด ล้วนต้องร่วมเผชิญไปพร้อมกัน
?”
เมื่อเห็นเช่นนี้ จั่วม่อก็ไม่มัวแต่พิรี้พิไรมากความ ติดตามนางไปทันทีทุกผู้คนทราบว่าเกิดเรื่องขึ้นแล้ว อารมณ์ผ่อนคลายของคนทั้งขบวนกลับกลายเป็นหนักอึ้งเคร่งเครียด
รอจนจั่วม่อรับฟังเจ้าอาวาสวัดดอกบัวสูงศักดิ์บอกเล่าสถานการณ์ทั้งหมด หัวใจต้องดิ่งวูบลง มันแล่นเข้าไปยังทะเลแห่งจิตสำนึกในบัดดลพอพบหน้าผูเยาและเว่ยก็ซักถามอย่างขุ่นเคือง “ไฉนไม่บอกข้า?”
?” ผูเยาแค่นเสียง
จั่วม่อจนถ้อยคำ ไม่อาจนึกหาวาจาโต้แย้งได้ ยามนั้นมันติดอยู่ในซากโบราณสถานที่ห้อมล้อมไปด้วยภยันตรายรอบด้าน หากเกิดความคิดฟุ้งซ่านสักเล็กน้อย คงต้องทิ้งชีวิตไว้ในซากโบราณสถานอย่างแน่นอน
จั่วม่อเสียงอ่อนลง แต่ยังคงหน้านิ่วคิ้วขมวด “มีวิธีแก้ไขหรือไม่
“นี่คือข้อเสนอแนะที่หงเซียวและคังหลิงเสวี่ยส่งขึ้นมาให้แก่เรา” ผูเยาซัดลูกแก้วแสงดวงหนึ่งในแก่จั่วม่อ
จั่วม่อยื่นมือรับไว้ จาก
