นประหนึ่งหิมะน้าแข็งกำลังหลอมละลาย เสาลำแสงดาวสลายหายไปจากส่วนปลายของลำแสงบนลานกว้าง ไล่สูงขึ้นไปอย่างรวดเร็ว
จั่วม่อกับพวกซึ่งกริ่งเกรงผลสะท้อน พากันหลบลี้หนีหน้าไปไกลโขตั้งแต่แรก
แกรก แกรก แกรก!
พื้นผิวกระจกเริ่มแตกร้าว รอยแตกอันน่ากลัวกระจายไปทั่วลานกว้าง
ตูม ตูม ตูม!
การแตกร้าวไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง รอยแตกลุกลามไปตามส่วนสูงของหอประมุข แผ่กระจายออกไปพร้อมกับความพินาศ
ภายใต้สายตาตกตะลึงพรึงเพริดของพวกจั่วม่อ หอประมุขซึ่งสูงตระหง่านไร้ผู้ทัดเทียมกว่าหนึ่งหมื่นห้าพันลี้ เริ่มแตกสลายไปทีละนิ้ว ๆก่อนจะถล่มทลายลงอย่างสิ้นเชิง!
เมื่อพวกจั่วม่อยกขบวนหลบหนีออกจากซากโบราณสถาน ซากโบราณสถานที่ด้านหลังพวกมันก็พังพินาศลงอย่างสมบูรณ์ เศษหินแตกหักกระเด็นเวียนว่อน ล่องลอยกระจัดกระจายอยู่กลางอากาศราวกับว่าไม่มีน้าหนัก
ห้วงเวหาที่เต็มไปเศษซากปรักหักพังยืดขยายออกไปหลายพันลี้ ดูประหนึ่งหมู่เมฆหนาหนักกดต่าลงมาจากฟากฟ้า
เหล่าศิษย์วัดดอกบัวสูงศักดิ์ที่เฝ้ารออยู่ในบริเวณใกล้เคียง ถูกภาพการพังทลายอย่างกะทันหันของซากโบราณสถานขู่ขวัญจนตะลึงลาน
เจ้าอาวาสวัดดอกบัวสูงศักดิ์สีหน้าแปรเปลี่ยน ภาพเบื้องหน้าชวนให้ตื่นตะลึงเกินไป พวกจั่วม่อใช่ประสบเภทภัยแล้วหรือไม่? นางยิ่งครุ่นคิดสีหน้ายิ่งกลับกลายเป็นไม่น่าดู ในเวลาเช่นนี้หากมีเรื่องอันใดเกิดขึ้นกับจั่วม่อ ม่ออวิ๋นไห่ก็มีแต่จะจบสิ้นกันแล้ว วัดดอกบัวสูงศักดิ์ของนาง