าว มีบางสิ่งบัดเดี๋ยวปรากฏ บัดเดี๋ยวลับหาย ลับล่อรำไรอยู่ในแสงดาว
ภาพตรงหน้านี้น่าตื่นตะลึงเกินไป ไม่ว่าสิ่งใดล้วนบ่งบอกถึงพลังอำนาจมหาศาลจนน่าประหวั่นพรั่นพรึง
หอประมุข ลานกระจก เสาลำแสงดวงดาว!
ทั้งหมดล้วนเป็นผลงานปานเทพนิรมิต ล้วนแล้วแต่ต้องการฝีมือเลิศพิสดารดุจเทพยดา
น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!
เห็นจุดมุ่งหมายของพวกมันอยู่แค่ในสายตาเท่านั้น ความเคารพเลื่อมใสของพวกมันไม่เพียงไม่ลดน้อยลง กลับมีแต่จะเพิ่มมากขึ้น หากชนชั้นอันทรงพลังอำนาจถึงเพียงนี้จัดวางอาคมหวงห้ามเอาไว้ เกรงว่าพวกมันเพียงสัมผัสถูกเบา ๆ ก็จะถูกบดขยี้เป็นผุยผงในชั่วพริบตา
เส้นชีพจรเขียวมีความยาวมากพอที่จะบรรลุถึงตำแหน่งนั้น โดยไม่ต้องเหยียบย่างลงไปบนลานกว้างอันน่ากลัว
ลานกว้างแห่งนี้เต็มไปด้วยสิ่งแปลกประหลาดมากมายเกินไป หากไม่ต้องย่างเท้าลงไปได้ มิสู้ไม่ต้องเหยียบย่างลงไปจะดีกว่า
จั่วม่อสะบัดมือวูบ เส้นชีพจรเขียวพุ่งลิ่วไปยังเสาลำแสงกลางลานกว้างราวกับอสรพิษอันประเปรียวตัวหนึ่ง
ความรู้สึกประหลาดแล่นผ่านมาจากปลายอีกด้านหนึ่ง จั่วม่อปิติยินดีขึ้นมาทันที
นี่เป็นไปได้!
จั่วม่อขบกรามกรอด ไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีก ผนึกกำลังภายในร่างกระตุกเส้นชีพจรเขียวอย่างรุนแรง ของวิเศษนี้สะบัดกลับมาหามันทันทีพร้อมด้วยสิ่งที่อยู่ภายในเสาลำแสงดาว
ตูม!
การกระทำของจั่วม่อคล้ายไปหวดฟาดถูกรังแตน
เสาลำแสงดาวคล้ายมีปฏิกิริยาต่อการหายไปของสิ่งที่อยู่ภายใ
