ล’ ที่หาได้ยากยิ่ง สำหรับชาวม่ออวิ๋นไห่เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอันใดแต่โดยทั่วไปแล้วผู้คนแทบไม่เคยเห็นจงหยูใช้พลังอธิษฐานมาก่อน
พวกมันพอฟังจงหยูบอกว่าในแสงอาทิตย์แฝงเร้นไว้ด้วยพลังที่คลับคล้ายกับพลังอธิษฐาน ไหนเลยจะยังคงรักษาสีหน้าสงบเยือกเย็นเอาไว้ได้ ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่คิดลิ้มลองอิทธิฤทธิ์ของพลังอันลี้ลับพิสดารชนิดนี้
จั่วม่อ เหวยเสิ้งและเหล่ายอดฝีมือรีบหลับตาลง พยายามค้นหาพลังแฝงเร้นที่จงหยูกล่าวถึง จั่วม่อพอได้รับการบอกเตือนก็ค้นพบพลัง
ต้องใช้เวลาถึงยี่สิบลมหายใจ ก่อนที่พลังอธิษฐานเบาบางภายในร่างของมันจะถูกเผาผลาญหมดสิ้น
จั่วม่อตื่นตะลึงไม่น้อย เมื่อมันลืมตาขึ้น ก็เห็นศิษย์พี่เหวยเสิ้งมีสีหน้าเคร่งเครียด ด้านอากุ่ย เขิงเหลียนเอ๋อร์และหลัวหลียังพอทำเนา เหล่าเจ้าตัวเล็กเองก็ปลอดภัยดี แต่บรรดาองครักษ์ไม่อาจต้านทานพลังอธิษฐานอันแปลกประหลาดนี้ได้
“ให้ข้าลองดู” จงหยูกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
พลังอธิษฐานของมันแตกต่างจากพลังอธิษฐานที่มาจากดวงอาทิตย์พลังอธิษฐานของจงหยูเป็นสีเทา ส่วนพลังอธิษฐานภายในแสงอาทิตย์เป็นสีแดงเพลิง
พลังอธิษฐานของจงหยูชำแรกผ่านเข้าไปในร่างขององครักษ์ผู้หนึ่งจากนั้นกระโจนเข้าหาพลังอธิษฐานสีแดงเพลิงอย่างเร่งร้อน กลืนกินลงไปอย่างรวดเร็ว
ในไม่ช้า พลังอธิษฐานที่อยู่ภายในร่างขององครักษ์แต่ละคนก็ถูกขจัดจนหมดสิ้น ดอกบัวสีแดงบนหน้าผากของจงหยูยิ่งแดงฉานและเจิดจรัสกว่าเดิม
“เจ้ารู
