เห็นใบหน้าไม่ถนัด มีเพียงดวงตาสีเลือดคู่หนึ่งเปล่งประกายเจิดจ้าในความมืด จ้องมองมันอย่างเย็นชา
พลังกดดันมหาศาลกดทับลงมาหามัน มันแทบรู้สึกว่าลมหายใจขาดห้วง
เหงื่อเย็นชุ่มโชกแผ่นหลังโดยไม่รู้ตัว มันกะพริบตา สะบัดศีรษะแรงๆภาพลวงตาเบื้องหน้าพลันหายวับไป
เป็นภาพลวงตาจริงดังคาด!
ไม่ทราบเพราะเหตุใด มันถอนหายใจอย่างโล่งอก จากนั้นอดเย้ยหยันตัวเองไม่ได้ ดูเหมือนว่ามันจะตึงเครียดเกินไป ใช่เป็นเพราะว่ามันเพิ่งเคยเผชิญกับสัตว์ปราณอันทรงพลังถึงเพียงนี้เป็นครั้งแรกหรือไม่?
จากนั้นพลันรู้สึกละอายใจกับความขลาดเขลาของตน มันถึงกับหวั่นเกรงเดรัจฉานหน้าขนตัวหนึ่ง นี่ไยมิใช่น่าหัวร่อนัก!
น่าหัวร่อแทบตายแล้ว!
ยอดยุทธ์ผู้เป็นหนึ่งในบุตรแห่งคุนหลุน ไม่ทันรู้สึกตัวเลยว่าจิตใจของมันยามนี้ปั่นป่วนถึงเพียงไหน ทำให้มันถึงกับไม่ทันสังเกตเห็น ว่าลวดลายวงแหวนเปลวไฟเกลียวที่อยู่รอบจะงอยปากของนกโง่ไม่ได้หายไปเลย
