พโบราณ ช่วยเสริมสร้างวิญญาณกระบี่อีกแรงหนึ่ง”
หลินเชียนไม่อาจสะกดกลั้นไว้ได้ น้าตาสองสายทะลักออกจากเบ้าอีกครั้ง มันสั่นศีรษะอย่างไม่คิดชีวิต “ซือฟู่ ทำไม่ได้!”
การหล่อเลี้ยงกระบี่ด้วยดวงวิญญาณเป็นเรื่องโหดร้ายทารุณยิ่ง ดวงวิญญาณนั้นจะต้องประสบกับความเจ็บปวดทุกข์ทรมานไม่มีที่สิ้นสุด ไม่อาจเกิดใหม่ได้ตลอดกาล!
“นี่เป็นความปรารถนาสุดท้ายในชีวิตของซือฟู่” ดวงตาพร่ามัวของเจ้าสำนักคุนหลุนพลันเปลี่ยนเป็นคมกล้า “พวกเราถูกฟูมฟักเลี้ยงดูจากคุนหลุน ในฐานะเจ้าสำนัก ข้าจะใช้เลือดเนื้อและวิญญาณของข้าตอบแทนคุนหลุน หากเจ้าไม่รับปาก ข้าแม้ตกตายก็ไม่อาจตายตาหลับ!”
“ซือฟู่!” หลินเชียนสุ้มเสียงสะอื้นจนแทบกล่าวไม่เป็นคำ
“ข้าตัดสินใจแล้ว!” เจ้าสำนักคุนหลุนกล่าวเสียงเด็ดขาด จากนั้นหลับตาลง ไม่เอ่ยปากอีกเป็นครั้งที่สอง
แสงของค่ายกลทอประกายวาบ พลังเทพไหลทะลักออกมา ที่ใจกลางค่ายกลเห็นกระบี่โบราณเล่มหนึ่งลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ
เหล่าผู้อาวุโสคุนหลุนและศิษย์หลักทั้งหมดล้วนรวมตัวกันอยู่ที่นี่ ทุกคนไม่มีผู้ใดไม่เศร้าโศก
รอจนหลินเชียนแบกเจ้าสำนักคุนหลุนบนแผ่นหลังปรากฏกายขึ้นทุกผู้คนกระแทกคุกเข่าลงอย่างพร้อมเพรียงโดยไม่ต้องเอ่ยคำ เจ้าสำนักคุนหลุนเปี่ยมอำนาจบารมีสูงสุด เป็นที่เคารพนับถือของทุกผู้คน เห็นเจ้าสำนักผู้อาจหาญท่านนั้นกลับต้องเสื่อมสลายจนไม่เหลือเค้าเดิม ทุกผู้คนไหนเลยจะไม่เจ็บปวดใจปานถูกมีดกรีดเฉือน
“บัดนี้
