จคิด ตะกุกตะกักว่า “นี่…นี่เป็นศัตรูของจู่เหริน… …”
จั่วม่อเหลือบมองมัน พลางกล่าวอย่างเฉื่อยชา “มิผิด ศัตรูคู่แค้นที่ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้า! เป็นไร เจ้ากลัวแล้วกระมัง?”
ทารกหมอกวิญญาณตอบสนองทันที มันเหลือบเห็นสีหน้าดำทะมึนของจั่วม่อ รีบแสดงท่าทีอย่างร้อนรนอยู่บ้าง “จู่เหรินท่านกล่าวกระไรเช่นนั้น ศัตรูของจู่เหรินเท่ากับเป็นศัตรูของข้าด้วย!”
จั่วม่อค่อยละสายตากลับมา แต่ใบหน้ายิ่งดำทะมึนกว่าเดิม
เจตจำนงกระบี่ที่กล้าแข็งจนกระทั่งอยู่ห่างไกลถึงเพียงนี้ยังรู้สึกได้เกรงว่าสมควรเป็นอานุภาพของกระบี่เทพไท่กู่ซึ่งทารกหมอกวิญญาณกล่าวถึง
หลินเชียนเดิมทีก็มีพลังฝีมือสูงส่งไร้ผู้ทัดเทียมอยู่แล้ว เมื่อครั้งกระโน้นเพื่อหยุดยั้งกระบี่เดียวของหลินเชียน จั่วม่อกับพวกทั้งหลายผนึกกำลังกันยังแทบต้านรับเอาไว้ไม่ได้
ว่ากันว่าหลินเชียนเป็นหนึ่งในผู้คิดค้นเคล็ดวิชาพลังเทพของคุนหลุนไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าบัดนี้พลังฝีมือของมันสูงล้าถึงระดับใด แต่จั่วม่อทราบดีกว่าจะต้องกล้าแข็งยิ่ง กล้าแข็งจนสุดจะเปรียบปาน!
หากให้จั่วม่อเลือกคนผู้หนึ่งจากทั่วหล้า ที่สามารถยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับศิษย์พี่เหวยเสิ้ง คนผู้นั้นจะต้องเป็นหลินเชียนอย่างแน่นอน
และยามนี้ด้วยกระบี่เทพไท่กู่ พลังของหลินเชียนสมควรบรรลุถึงขั้นน่าแตกตื่นสะท้านโลกแล้ว
ทั้งยังเป็นไปได้มากว่า เป็นระดับชั้นที่ทั่วหล้าไม่มีผู้ที่สามารถบรรลุถึงได้เป็นคนที่สอง!
จั่วม่อแม้ไม
