พึงเบา ๆ “เจตจำนงกระบี่อันกล้าแข็งนัก! ที่แท้ในยุคนี้ก็ยังมีผู้ที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้อยู่ด้วย?” มันแม้ยอมศิโรราบต่อจั่วม่อ แต่ยังคงสามารถเห็นได้ว่าผู้เข้มแข็งในยุคสมัยนี้ เมื่อเทียบกับยุคบรรพกาลแล้วนับว่าฝีมืออ่อนด้อยกว่ามาก
ทว่าเจตจำนงกระบี่ไร้พ่ายที่คล้ายสามารถสยบใต้หล้าสายนี้ สร้างความตื่นตะลึงให้แก่มันอย่างสุดระงับ
เจตจำนงกระบี่อันกล้าแข็งถึงเพียงนี้ ไฉนปรากฏขึ้นในยุคสมัยนี้ได้
ทันใดนั้น มันพลันรู้สึกถึงบางสิ่งที่คุ้นเคยอยู่ภายในเจตจำนงกระบี่สายนั้น ถึงกับใจสั่นสะท้าน ร้องโพล่งออกมาโดยไม่รู้ตัว “ไท่กู่!23”
“ไท่กู่?” จั่วม่อละสายตาจากทิศทางของเจตจำนงกระบี่ หันมามองทารกหมอกวิญญาณเขม็ง
ทารกหมอกวิญญาณยังคงมองเหม่อไปในทิศทางนั้น ปากกล่าวปานละเมอ “ไท่กู่คือกระบี่เทพที่มีชื่อเสียงที่สุดในตำนานของเรา ผู้คนพากันกล่าวว่าผู้ที่ถือครองกระบี่เทพเล่มนี้ จักกลายจักรพรรดิฟ้า”
จั่วม่อเมื่อคุ้นเคยกับเนื้อหาในใบไม้ทองคำของชนเผ่าเทพสุริยันเป็นอย่างดี ย่อมทราบว่าจักรพรรดิฟ้าหมายถึงสิ่งใด ในยุคบรรพกาล ผู้ที่มี
23 โบราณ, สมัยบรรพกาล
ฝีมือกล้าแข็งที่สุดในแต่ละยุคสมัยจะกลายเป็นผู้นำของชนเผ่าทั้งหมด ถูกขนานนามว่าจักรพรรดิฟ้า
“จักรพรรดิฟ้า?” จั่วม่อแค่นยิ้มเย็นเยียบ ในดวงตาแฝงไว้ด้วยรังสีฆ่าฟันที่ไม่ปกปิดซ่อนเร้น “หากมันคิดเป็นจักพรรดิฟ้า ต้องดูว่าข้าเห็นด้วยหรือไม่!”
ทารกหมอกวิญญาณงงงันวูบ แล้วพลันฉุกใ
