ท่วงท่าสภาวะของหร่วนโหย่วเซียนแปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน คนประหนึ่งขุนเขาสูงตระหง่าน ทั้งยิ่งใหญ่ไพศาลและไม่มีวันโยกคลอน
เขิงเหลียนเอ๋อร์ดวงตาทอประกายวูบ แน่นอนว่านางย่อมมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของหร่วนโหย่วเซียน นานเท่าใดแล้วที่ไม่ได้พบพานคู่ต่อสู้ที่น่าสนุกถึงเพียงนี้!
ในฐานะเผ่าปิศาจ เขิงเหลียนเอ๋อร์ย่อมชมชอบการต่อสู้ นี่เป็นสัญชาตญาณที่ฝังอยู่ในสายเลือดของพวกมัน แต่ยามปกตินางมักสะกดกลั้นแรงกระตุ้นนี้ไว้ ยากนักที่จะได้พบพานคู่มืออันกล้าแข็งเช่นนี้ ถึงกับจุดประกายจิตวิญญาณการต่อสู้ของนางขึ้นมา
ภูเขาแล้วจะเป็นไร!
เขิงเหลียนเอ๋อร์สองแขนแผ่กว้าง จันทร์เสี้ยวซึ่งใหญ่โตกว่าร่างของนางที่ด้านหลัง พลันหมุนวนมาอยู่ด้านหน้า แล้วหมุนคว้างอย่างปราดเปรียวรอบกายนาง
“เยวี่ยเอ๋อร์เอย เยวี่ยเอ๋อร์ สะบั้น!”
สุ้มเสียงที่ทั้งสงบนิ่งและเย้ายวนอันเป็นเอกลักษณ์ของเขิงเหลียนเอ๋อร์ ชำแรกผ่านเข้าไปในโสตประสาทของหร่วนโหย่วเซียน
จันทร์เสี้ยวฟาดฟันราวกับคมดาบ!
รังสีดาบคมกริบสุดยะเยียบสายหนึ่งจู่โจมถึงศีรษะของหร่วนโหย่วเซียนในพริบตา หร่วนโหย่วเซียนไม่มีเวลามัวมาขบคิดอันใด ตวาดถ้อยคาถา “ภูเขาที่เห็นไม่ใช่ภูเขา!”
พลังสภาวะอันยิ่งใหญ่ไพศาลพลันแปรเปลี่ยนเป็นลี้ลับเลื่อนลอยราวกับขุนเขาที่ปกคลุมด้วยม่านหมอกจันทร์เสี้ยวฟาดฟันใส่หร่วนโหย่วเซียนอย่างถนัดถนี่
อืมม์!
เขิงเหลียนเอ๋อร์เลิกคิ้วเรียวงาม เห็นอยู่ชัดๆ ว่าจันทร์เส