มัยอันเรืองรองเมื่อหลายหมื่นปีก่อน ยังนับว่าเด่นล้าจนยากจะหาผู้ทัดเทียม!
หากมันสามารถรับใช้บุคคลเช่นนี้ บางทีมันอาจสามารถหาวิธีฟื้นคืนร่างกายที่แท้จริงของมัน… …
ทารกหมอกวิญญาณพลันรู้สึกหัวใจพองฟูขึ้นมา
ที่แห่งนี้เพาะสร้างจอมคนผู้มีขีดความสามารถในการช่วงชิงแผ่นดินผู้หนึ่ง เพาะสร้างยอดแม่ทัพบัญชาการศึกผู้รั้งลำดับที่สี่ในสิบสุดยอดแม่
ทัพแห่งแดนซิวเจ่อผู้หนึ่ง เพาะสร้างเซียนกระบี่ไร้ผู้ต้านที่บรรลุถึงจุดสูงสุดในวิถีกระบี่อีกผู้หนึ่ง ยังไม่ต้องเอ่ยถึงตัวประหลาดเช่นฉุนอวี๋เฉิงและหลัวหลี… …
ผู้ใดจะคาดคิด สำนักหลังเขาอันแร้นแค้นกันดารแห่งหนึ่งจะทรงพลังอำนาจถึงเพียงนี้
เหวยเสิ้งใช้กระบี่ของมันจารึกนามไว้ในใจคนทั่วหล้า
ศักดิ์ฐานะนี้ กระทั่งแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งเซียนกระบี่เช่นคุนหลุน จะไม่ยอมรับนับถือยังทำไม่ได้
ทันใดนั้นเหวยเสิ้งพลันชะงักเท้า
เห็นร่างสูงใหญ่กำยำสายหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
“เจ้าคือเหวยเสิ้งใช่หรือไม่?”
?”
เหวยเสิ้งสามารถเห็นได้ชัดตา เมื่อมันยอมรับว่าตนเองคือเหวยเสิ้งดวงตาของอีกฝ่ายพลันเปล่งประกายวาบ
เหวยเสิ้งคุ้นเคยกับสายตาเช่นนี้จนไม่อาจคุ้นเคยไปมากกว่านี้ … นั่นคือสายตาที่เต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้
อีกฝ่ายแสยะยิ้มกว้าง เผยให้เห็นฟันขาววับสองแถว
“เทพปิศาจลำดับที่ห้าแห่งวิหารเทพปิศาจ อูเล่อ!”
จงหยูต่อสู้หักหาญกับหลงเหยียนอย่างดุเดือด
หร่วนโหย่วเซียนกับเขิงเหลียนเอ๋อร์ก็ไม่ได
