ทหารยันต์ทองคำดำกับเจดีย์น้อยพากันนั่งแผ่หลาอยู่บนพื้น สองจอมตะกละท้องป่องนูน นัยน์ตาเหม่อลอย อาการทั้งหมดนี้ล้วนบ่งบอกถึงสิ่งเดียว …พวกมันรับประทานมากเกินไป…
จั่วม่อมองดูโถงหมอกที่บัดนี้โล่งว่าง ปราศจากไอหมอกแม้แต่เส้นสายใยเดียว รู้สึกกระหยิ่มใจเป็นที่สุด
อย่าได้ดูแคลนพลังของจอมตะกละ!
พลังหมอกเหล่านี้แปลกพิสดารอย่างเห็นได้ชัด เคราะห์ดีที่ยามนี้ทั้งหมดลงไปจบสิ้นอยู่ในท้องของสองจอมตะกละแล้ว เรื่องเดียวที่จั่วม่อหวาดวิตกอยู่บ้างในตอนนี้ คือเกรงว่าเจ้าสองจอมตะกละจะอาหารไม่ย่อยอย่างไรก็ตาม หลังจากตรวจดูพวกมันอย่างถี่ถ้วน ก็ไม่เห็นว่าจะมีปัญหาที่ใด นอกจากเรื่องที่ว่าทหารยันต์ทองคำดำหน้าเขียวคล้าเล็กน้อยและเจดีย์น้อยดวงตาลอยคว้างไม่หยุด อื่นใดล้วนดูปกติดี
วิกฤตการณ์ร้ายแรงกลับถูกแก้ไขด้วยวิธีนี้ นับว่าเหนือความคาดหมายของจั่วม่ออยู่บ้าง แต่จั่วม่อพอเบาใจลง ก็หันไปสนใจลัญจกรตาหมอกทันที
ของสิ่งนี้ยังคงก่อเกิดหมอกออกมาอย่างช้า ๆ เห็นสายหมอกลอยอ้อยอิ่งขึ้นกลางอากาศ ไม่สลายหายไปเหมือนหมอกธรรมดา
นึกถึงท่าจิกโจมตีอย่างดุร้ายของนกโง่ นางใช่เห็นเจ้าสิ่งนี้เป็นที่ขัดตาหรือไม่?
ด้วยความเข้าใจที่จั่วม่อมีต่อนกโง่ เรื่องนี้เกรงว่าไม่รวบรัดปานนั้นนกโง่อาจเย่อหยิ่งจองหอง แต่นางไม่เคยกระทำการหุนหันพลันแล่น
ความคิดมากมายหมุนคว้างอยู่ในใจอย่างเร็วรี่ มันเพ่งมองลัญจกรตาหมอกอยู่ชั่วอึดใจ จากนั้นพลันยื่นมือเข
