ระหนก
ภายในชั่วอึดใจเดียว ร่างกายที่เสียหายกว่าครึ่งของยักษ์หมอกกลับฟื้นสภาพดังเดิม
“ข้าจะฆ่าเจ้า!”
เสียงคำรามลั่นของยักษ์หมอกสะท้อนก้องไปทั่ว ทะเลหมอกทั้งผืนพลิกสะบัดประดุจสัตว์ประหลาดยักษ์อาละวาด พลังสภาวะอันไพศาลดุจห้วงสมุทรโอบล้อมจั่วม่อในบัดดล
ยักษ์หมอกกู่คำรามครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับจะระบายไฟโทสะที่อัดแน่นในใจมันออกมา!
กลุ่มหมอกขนาดเท่าภูเขาพุ่งออกมาจากทะเลหมอก หมอกแต่ละกลุ่มมีองคาพยพคล้ายใบหน้ามนุษย์ แต่ใบหน้าเหล่านั้นล้วนบิดเบี้ยวเกรี้ยวกราด ประหนึ่งว่ากำลังทุกข์ทนด้วยความเจ็บปวดอันรุนแรง
“มันคือหัวหน้าหมอกวิญญาณแห่งชนเผ่าหมอกวิญญาณ!” เว่ยจู่ ๆร้องอุทานอย่างตกตะลึง
หน้าผีหมอกวิญญาณขนาดมหึมาเหล่านี้พุ่งดิ่งเข้าหาจั่วม่อและอากุ่ยดุจดาวตก อากุ่ยราวกับร่ายระบำ ร่างบัดเดี๋ยวหายวับ บัดเดี๋ยวปรากฏ
เคลื่อนไปมาระหว่างท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหน้าผีหมอกวิญญาณอย่างปลอดโปร่ง
จั่วม่อไม่ได้มีท่าร่างคล่องแคล่วปราดเปรียวเท่าอากุ่ย ดังนั้นตัดสินใจไม่หลบเลี่ยง ขวานเทพสุริยันในมือฟาดฟันใส่หน้าผีหมอกวิญญาณที่อยู่เบื้องหน้าอย่างหักโหม
ตูม ตูม ตูม!
หลังจากฟาดฟันยี่สิบขวานติดต่อกันในรวดเดียว จั่วม่อข้อแขนชาด้าน พลังภายในกายพลุ่งพล่านปั่นป่วนอยู่บ้าง ขวานเทพสุริยันในมือทำท่าราวกับว่าจะสลายไปได้ทุกเมื่อ
จั่วม่อในใจลอบตื่นตระหนก หน้าผีหมอกวิญญาณเหล่านี้เทียบกับกระสุนหมอกภูเขาก่อนหน้านี้ ถึงกับกล้าแข็งกว
