ปมองอากุ่ยที่บัดเดี๋ยวลับหาย บัดเดี๋ยวปรากฎ พลันรู้สึกว่าความคิดของเว่ยไม่มีเหตุผลเกินไปแล้ว ความแข็งแกร่งของอากุ่ยมันย่อมล่วงรู้ดีกว่าใคร ระหว่างนางกับเจ้าตัวใหญ่ที่เบื้องหน้ายังห่างชั้นกันอีกช่วงใหญ่ มันมิอาจไม่ยอมรับว่าเจ้าตัวใหญ่ที่เบื้องหน้าพวกมันนี้พลังฝีมือกล้าแข็งยิ่ง เป็นหนึ่งในผู้ใช้พลังเทพที่มีฝีมือสูงเยี่ยมที่สุดเท่าที่มันเคยพบพานแม้อ่อนด้อยกว่าลุงซืออสุภะประหลาดอยู่บ้าง แต่แข็งแกร่งกว่าพี่ใหญ่ชิงหลิน!
มิหน้าซ้าพวกมันยังต่อสู้อยู่ในถิ่นของฝ่ายตรงข้าม
นอกจากพยายามทุกวิถีทาง พวกมันก็ไม่มีหนทางอื่นอีกแล้ว!
จั่วม่อขบกรามแน่น หวนนึกถึงเศษเสี้ยวอักขระเทพที่มันรู้แจ้งในระหว่างการเดินทางมายังวัดดอกบัวสูงศักดิ์ เส้นใยสีเขียวที่พันรอบข้อมือยืดยาวออกทันที
เส้นใยสีเขียวที่เบาบางเท่าเส้นผมราวกับอสรพิษอันปราดเปรียว โบกสะบัดตามสายลม ยืดขยายออกไปไม่หยุดยั้ง
จั่วม่อทางหนึ่งหลบหลีก ทางหนึ่งพยายามสงบใจลง ทันใดนั้นที่ปลายดรรชนีปรากฏจุดแสงเล็ก ๆ จุดหนึ่ง
จุดแสงนี้ไม่ได้สว่างนัก ดังนั้นไม่ดึงดูดความสนใจของยักษ์หมอก
จั่วม่อเริ่มใช้ดรรชนีข้างนั้นกรีดวาดกลางอากาศธาตุด้วยท่วงท่าลำบากกินแรง
