ปในวูบเดียว
ในเวลานี้ ทางด้านจั่วม่อก็เพิ่งจะกำจัดฝูงเงาร่างสีขาวที่เบื้องหน้ามันหมดสิ้น มันรู้สึกข้อแขนปวดแปลบ ในใจลอบอกสั่นขวัญแขวนอยู่บ้าง
หมอกขาวในบริเวณโดยรอบกลับเป็นสงบนิ่งเหมือนก่อนหน้านี้ประหนึ่งว่าการต่อสู้อันเร่งร้อนรุนแรงเมื่อครู่ เป็นเพียงภาพฝันฉากหนึ่งก็มิปาน
ทว่าจั่วม่อยังไม่ทันจะได้ถอนหายใจโล่งอก ลูกศรสีขาวหลายสิบดอกพลันยิงออกจากม่านหมอกขาวอย่างกะทันหัน จั่วม่อสะบัดมือตามสัญชาตญาณ เส้นใยสีเขียวฉกวูบเข้าหาลูกศรสีขาวเหล่านั้นอย่างปราดเปรียว
เส้นใยสีเขียวจู่โจมถูกลูกศรขาวอย่างถนัดถนี่ ทว่าการระเบิดที่คาดเอาไว้กลับไม่บังเกิดขึ้น ลูกศรสีขาวที่เหยียดตรงทันใดนั้นพลันอ้าปากกว้าง แล้วกัดขย้าเส้นใยสีเขียวอย่างดุร้าย!
จั่วม่อค่อยพบว่าเจ้าสิ่งนี้กลับมิใช่ลูกศรสีขาว แต่เป็นอสรพิษขาวฝูงหนึ่ง!
อสรพิษหมอกกัดเส้นใยสีเขียวแนบแน่น ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อย
ในเวลานี้เอง ส่วนหางของอสรพพิษแตกระเบิดอย่างฉับพลัน ระเบิดออกทีละชุ่น ทีละชุ่น ไล่ขึ้นมาจากปลายหาง รอจนเมื่อศีรษะอสรพิษระเบิดออก พลังอันน่าแตกตื่นสะท้านใจสายหนึ่งแล่นวาบมาตามเส้นใยสีเขียว บุกผ่านเข้าไปในฝ่ามือของจั่วม่อ
จั่วม่อมือทั้งข้างกลายเป็นชาด้าน
พลังอันกล้าแข็งนัก!
จั่วม่อสีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด เส้นใยสีเขียวหยิบยืมแรงกระแทกสั่นพลิ้วเป็นระลอก วู้ม วู้ม วู้ม ลำแสงจันทร์เสี้ยวหลายสิบสายพวยพุ่งออกจากเส้นใยสีเขียว จู่โจมใส
