ือผิ่นอย่างร่าเริง ชายคาอ้วน
ๆ สือผิ่น ไม่ทราบว่าต้องการจะสื่ออะไรกันแน่
สีหน้าทระนงถือดีของสือผิ่นพลันเปลี่ยนเป็นเจื่อนขมอย่างอับจนปัญญา เห็นได้ชัดว่ามันไม่รู้จะทำอย่างไรกับเจ้าสองตัวนี้ดี
“ระวัง!” จั่วม่อร้องเตือน
เสียงซี่เบา ๆ ดังออกมาจากภายในหมอกอย่างฉับพลัน หากมิใช่ว่าจั่วม่อจิตใจจดจ่อเป็นพิเศษ ต้องไม่อาจค้นพบเจ้าสิ่งนี้แน่ มันปฏิกิริยาว่องไว ดรรชนีกรีดวาด เส้นใยสีเขียวที่พันรอบข้อมือพุ่งวาบเข้าไปในหมอกดุจอสรพิษฉกเหยื่อ
ฮะ
จั่วม่อประหลาดใจ เส้นใยสีเขียวบนข้อมือของมันจู่ ๆ กลายเป็นขมึงตึง
จั่วม่อปฏิกิริยารวดเร็ว ฝ่ามือสะบัดวูบ เปลวไฟเทพสุริยันสายหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในมือขวา เปลวไฟเทพแล่นวาบไปตามเส้นใยสีเขียวอย่างเร่งร้อน ตรงดิ่งไปยังปลายอีกด้านของเส้นใยสีเขียว
เปลวไฟสายนั้นระเบิดดังสนั่น
ตูม!
เสียงกระหึ่มก้องดังออกมาจากภายในหมอกขาว หมอกขาวเหล่านี้แปลกประหลาดยิ่ง แรงระเบิดเกรี้ยวกราดรุนแรง แต่หมอกเหล่านี้กลับไม่ได้รับผลกระทบจากแรงระเบิดแม้แต่น้อย
ทันใดนั้นเสียงคำรามด้วยโทสะดังสนั่นออกมาจากภายในหมอกขาวพลังเทพสุริยันทำร้ายสิ่งที่อยู่ในนั้นได้รับบาดเจ็บ
จั่วม่อแค่นเสียงอย่างเย็นชา ออกแรงดึงหนัก ๆ เขย่าเส้นใยสีเขียวแรง
เพียะ เพียะ เพียะ!
สุ้มเสียงกระแทกปะทะหนักๆ ดังระรัว
การโจมตีของจั่วม่อไหนเลยจะจบลงง่าย? มันพลันใช้เท้ายันพื้น กระชากดึงเส้นใยสีเขียวสุดแรงกำลัง
เห็นกลุ่มหมอกสูงเท่าตัว
