ง
เปี๋ยหานกวักมือเบา ๆ คราหนึ่ง ไข่มุกสีแดงภายในกองเถ้าธุลีคล้ายได้ยินเสียงเรียก พากันลอยเข้าสู่อุ้งมือของเปี๋ยหานแล้วหายวับไป
หลังจากสะสางสนามรบ เปี๋ยหานพลันหันกลับไปมองริมขอบของสนามรบที่อยู่ในระยะไกล แววตาเย็นยะเยียบของมันบันดาลให้ผู้คนที่อยู่อีกฟากหนึ่งของภาพมายารู้สึกถึงเจตนาฆ่าฟันอันรุนแรง
ทันใดนั้นมันทำท่าทางที่ไม่มีผู้ใดคาดคิด
มันคล้ายจ้องมองผ่านภาพมายาอย่างเย็นชา แล้วยกมือขึ้น ใช้นิ้วหัวแม่มือทำท่าปาดคอตัวเองเบา ๆ
ล้างคอรอไว้เถอะ!
