มีประโยชน์ใช้สอยถูกคัดแยกออกไปทีละชิ้นสองชิ้น
แต่ยังมีภูเขาเนื้ออันใหญ่โตมโหฬารเหลือทิ้งไว้เบื้องหน้าพวกมัน นี่เป็นภูเขาแห่งเนื้ออย่างแท้จริง ทั้งหมดเป็นของเหลือหลังจากชำแหละเอาสิ่งที่มีประโยชน์ในร่างปลาหมึกยักษ์ออกไปจนหมดสิ้น ส่วนโลหิตของปลาหมึกยักษ์ ดูเหมือนจะถูกกระบี่โลหิตประหารเทพของเหวยเสิ้งดูดไปจนแห้งเหือด ไม่หลงเหลือแม้แต่หยดเดียว ทั้งหมดเป็นเนื้อสัตว์ที่สะอาดสะอ้าน กองพะเนินเทินทึกเท่าภูเขา แต่ไม่เปื้อนเลือดแม้แต่น้อย
จะทำอย่างไรกับเนื้อเหล่านี้ดี? จั่วม่อรู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง เพราะปริมาณมันมากมายเกินไปจริงๆ!
“รับประทานมันให้หมด!” เว่ยเสนอแนะอย่างผู้เชี่ยวชาญ “ในยุคบรรพกาล หากสามารถล่าสัตว์ประหลาดเช่นนี้ได้ จะแบ่งปันให้ผู้คนทั้งเผ่าร่วมรับประทานด้วยกัน สำหรับสัตว์ประหลาดที่มีอายุหลายหมื่นปี ชิ้นเนื้อแต่ละชิ้นของมันถูกกลั่นเกลาด้วยพลังเทพอย่างยาวนานจนนับปีไม่ถ้วน เนื้อเหล่านี้อัดแน่นไปด้วยพลังอันน่าตระหนก หากสามารถนำมาใช้ได้ จะมีส่วนช่วยต่อเจ้านับเอนกอนันต์”
“เป็นความจริง?” จั่วม่อตีสีหน้าเคลือบแคลงสงสัย
“ลองรับประทานดูก็มิใช่รู้แล้วหรอกหรือ?” เว่ยไม่พอใจอย่างยิ่ง
จั่วม่อเอียงหน้ามอง จากนั้นทดลองใช้เปลวไฟย่างเนื้อชิ้นหนึ่ง รอจนกัดกินเข้าไปคำหนึ่ง พลันดวงตาเบิกกว้าง มันรู้สึกถึงพลังเทพที่เลือนรางเป็นอย่างยิ่งกำลังแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
ของวิเศษ!
มันชี้ไปยังภูเขาเนื้อ ประกาศก้องผ่า
