“ว่ากระไรไห่จินอวิ๋นผุดลุกขึ้นอย่างตื่นตะลึง สีหน้าทอแววเดือดดาล สุ้มเสียงแหลมคมระคายหู “พ่ายแพ้??สองจอมปิศาจด่านไสว้ต่อสู้กับคนไร้ชื่อเสียงเรียงนามผู้หนึ่ง แล้วพวกมันกลับเป็นฝ่ายพ่ายแพ้
ไห่จินอวิ๋นยิ่งกล่าวยิ่งเกรี้ยวกราด ใบหน้าสีทองของมันเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน ดวงตาเย็นยะเยียบ สุ้มเสียงยิ่งมายิ่งอำมหิต ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก “พวกมันอยู่ที่ใด เรียกให้มาพบข้าเดี๋ยวนี้!”
ไห่จินอวิ๋นและซ่างอวี่เซิงรับผิดชอบเป็นผู้นำในศึกใหญ่ครั้งนี้ ที่แนวหน้าของสหพันธ์จอมปิศาจ พวกมันสามารถออกคำสั่งต่อผู้ใดก็ได้ ทั้งยังมีอำนาจลงทัณฑ์ทุกผู้คน
สองจอมปิศาจด่านไสว้นำสองทัพใหญ่เต็มอัตราศึก เผชิญหน้ากับกองทัพศัตรูเพียงทัพเดียว มิหนำซ้าแม่ทัพฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่ยอดแม่ทัพเลื่องชื่ออันใด แม้ว่าอีกฝ่ายจะพึ่งพาแนวป้องกันค่ายกล พวกมันก็ยังคงได้เปรียบอย่างท่วมท้น
ไห่จินอวิ๋นบังเกิดความคิดฆ่าฟันอย่างเต็มเปี่ยม ไม่ว่าจะมองจากทางด้านใด สองจอมปิศาจด่านไสว้ก็ไม่มีเหตุผลที่จะพ่ายแพ้!
ในความเห็นของมัน ทั้งที่มีข้อได้เปรียบมากมายถึงเพียงนี้ ทั้งสองคนนั้นกลับยังคงพ่ายแพ้ มีเพียงสองเหตุผลเท่านั้น หนึ่งคือกองทัพของพวกมันหวาดหวั่นขลาดเขลา และอีกหนึ่งคือพวกมันใช้การไม่ได้ และไม่ว่าจะเป็นเหตุผลใด ล้วนไม่ใช่สิ่งที่มันจะยอมรับได้อย่างแน่นอน
นายกองปิศาจด่านเจี้ยวก้มศีรษะต่า กล่าวด้วยความเศร้าหดหู่ “ต้าเหรินทั้งสองท่าน…ล้วนพลีชีพในที
