เสียงสั่นสะท้าน “แม้ว่าข้าไม่รู้ว่ามันถูกเก็บรักษาไว้ได้อย่างไร แต่เรื่องนี้รับรองว่าไม่ผิดพลาดแน่”
มันกลืนน้าลายอย่างฝืดคอโดยไม่รู้ตัว พยายามสงบใจลง “ตราสัญลักษณ์แต่ละชิ้นสามารถนำผู้คนเข้าไปด้วยห้าคนเท่านั้นนอกเหนือจากเก้ามหานิกายพุทธซึ่งถือครองกันคนละชิ้น ตราสัญลักษณ์อีกสี่ชิ้นหายสาบสูญไป แต่พวกมันทั้งสี่ชิ้นเป็นไปได้มากว่าจะตกอยู่ในมือเก้ามหานิกายพุทธเช่นกัน มีตราสัญลักษณ์เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชิ้น หมายความว่าสามารถนำผู้คนเข้าไปมากขึ้นอีกห้าคน ความหวังในการช่วงชิงสมบัติก็มีมากขึ้นกว่าเดิม”
“ไฉนสามารถเข้าไปได้แค่ห้าคน?”
ด้วยเหตุนี้เอง ไม่ว่าจั่วม่อและค่ายจินวูจะมีความคิดสร้างสรรค์และแปลกใหม่ถึงเพียงไหน ก็ยังไม่มีปัญญาหลอมสร้างยุทธภัณฑ์เทพรูปแบบอาภรณ์ชุดใหม่ จั่วม่อ ราชันแห่งม่ออวิ๋นไห่ กระทั่งยุทธภัณฑ์เทพรูปแบบอาภรณ์สักชุดยังไม่มีจะสวมใส่ เสี่ยวม่อเกอขุ่นข้องหมองใจกับเรื่องนี้มานานแล้ว
การเสาะหาวัตถุดิบชั้นยอดแทบจะกลายเป็นพันธกิจระยะยาวของชาวม่ออวิ๋นไห่ไปแล้ว ของรางวัลนั้นตั้งไว้สูงลิบลิ่ว แต่ความคืบหน้าในปัจจุบันนับว่ายังห่างไกลจากเป้าหมายอีกมากนัก
ยุทธภัณฑ์เทพรูปแบบอาภรณ์ของเสี่ยวม่อเกอก็ย่อมต้องห่างไกลออกไปด้วยประการฉะนี้
ดังนั้นพอฟังว่ามีตัวอ่อนของยุทธภัณฑ์เทพรูปแบบอาภรณ์ที่สมบูรณ์อยู่ในซากโบราณสถาน จั่วม่อพลันคึกคักขึ้นอักโข ยุทธภัณฑ์เทพรูปแบบอาภรณ์เป็นสิ่งดึงดูดใจที่เกินจะต้านทา
